“Kump goot!” heet het elke vrijdag op de supporterssites van Fortuna Sittard. Maar het komt niet goed. Ook afgelopen vrijdagavond niet. In Roosendaal werd met 3-1 van de plaatselijke voetbalclub RBC verloren. De zevende verliespartij dit seizoen. Met twee punten staat Fortuna achttiende. Stijf onderaan.
Lees verder bij Zwart Goud.
Een dikke tien jaar afzien. Nee, het zit de Fortunasupporter niet mee. Niet om oude koeien uit de sloot te halen, maar we werden achtste, balden lekker en hadden een van de fijnste stadions van de Eredivisie. Dat was tien jaar geleden.
Daarna ging het mis. Het is nooit meer goed gekomen. Afgelopen seizoen was het absolutie dieptepunt. Ludo van Denderen – journalist bij AD Sportwereld en Omroep Brabant – schreef er een boek over. Gelukkig is er vlaai, Een seizoen met Fortuna Sittard is een ontluisterend boek. Daarover later meer. Het is ook een optimistisch boek. Een faillissement en degradatie werden ontlopen.
Seizoen 2010-2011 wordt mooi, wist ik zeker. Ik kocht een seizoenskaart. Om mijn club te steunen, want de vrijdagavond is een wat lastige. Ik zal niet heel vaak kunnen gaan kijken. Gisteren was ik er niet, daar in Sittard. Gelukkig. Ik zou een vreselijke avond hebben gehad. Fortuna ging kansloos ten onder tegen Den Bosch. 0-4. Afgelopen week werd er in Apeldoorn verloren met 3-1. Dat had ik niet verwacht. Superspits Fabio Caracciolo, vorig jaar topscoorder in de Jupiler League, is er immers bijgekomen.
Dat is niet zo genoeg, zo blijkt. De selectie van Fortuna herbergt niet genoeg voetbalend vermogen. Te veel talent, te weinig doorgewinterende routine. Leuke analyse. Klopt ook nog eens. Maar de pijn verzachten doet het niet. Bang voor degradatie? Stiekem wel een beetje.
Vandaag speelt Nederland de finale van de wereldbeker tegen Spanje. Grote afwezige is Fernando Ricksen, de beste rechtsback van de huidige generatie voetballers. Hij blonk uit bij Glasgow Rangers, won de UEFA-cup met FC Zenit Sint Petersburg, speelde twaalf interlands voor Nederland, maar heeft nooit de waardering gekregen die hem als voetballer toekomt. Grote schuldige? Ricksen zelf.
Ja, ik weet. Het is zondag en dus tijd voor een zondagclip. Nummer vier, om precies te zijn. Die clip, bedacht ik me, moest iets van doen hebben met voetbal. Nederland speelt immers weer eens een wereldbekerfinale. En ja, dan ligt een eerbetoon aan de beste rechtsback van Nederland voor de hand. Genoeg materiaal te vinden van Fernando Ricksen. Youtube staat vol met eerbetonen aan de geboren Heerlenaar. Het fragment waarin hij een aanvaller bruut in de rug rent terwijl aanvoerder Ferguson de boel goed onder controle heeft, is legendarisch. Hoofdschuddend loopt Ferguson weg van de plaats van het delict. Je ziet hem denken: ‘kan die Ricksen zich niet één keer inhouden?’
Ja, onstuimig, agressief zelfs, dat was de voetballer Ricksen. Maar ook gedreven, fanatiek. Bij Rangers stoomde hij continu op over de rechterflank, op ramkoers en met een prachtige voorzet. Linksbuitens deden het in de broek. Ricksen droeg al tatoeages op de binnenkant van zijn armen toen dat nog niet hip was. De fans van Rangers, een echte volksclub sloten hem in de armen. Bij hen kan hij nog steeds niet stuk. Vergelijk Ricksen maar met Theo Janssen van tegenwoordig FC Twente, een schoffie uit de arbeiderswijk Broek in Arnhem.
Er is echter een verschil. Janssen gaat slechts zelden over de scheef. Ricksen, tja, die had zichzelf minder goed in de hand. Sterker: het opvliegende karakter van de voetballer heeft een glansrijke voetbalcarrière in de weg gestaan. Wie Ricksen heeft zien spelen, weet hoe goed de rechtsachter is. Toch maakte hij zich onmogelijk bij Glasgow Rangers en werd zijn contract bij Zenit uiteindelijk verscheurd. De enige die op topniveau in hem geloofde? Dick Advocaat. Hij hield de speler bij Rangers de hand boven het hoofd en haalde hem uiteindelijk naar Zenit. Ook daar groeide Ricksen uit tot een geweldenaar. Een onmisbare schakel in de machine van het Russische team.
Een dagelijkse injectie hield de Limburger van de drank. Ging goed. Erg goed zelfs. Maar toen Ricksen de UEFA-cup boven zich uit tilde lag er geen nieuwe uitnodiging van Oranje op de deurmat. Ook daar had hij zich onmogelijk gemaakt. Advocaat vertrok uit Sint Petersburg, Ricksen mocht blijven. Tot hij op het veld zijn aanvoerder te lijf ging. De oude Ricksen keerde terug? Zenit verscheurde direct zijn contract. Nu zit hij, waarschijnlijk op de bank bij zijn ouders in Heerlen. Niet ver van waar ik woon. Ik had hem graag gezien vanavond, als nummer twee van het team dat de wereldbeker gaat winnen. Die overwinning draag ik vast aan hem op.
De Fernando Ricksen-collectie op Youtube:
www.youtube.com/results?search_query=%22fernando+ricksen%22&aq=f
Keuzes maken zit Raymond Cuijpers niet in het bloed, zo blijkt uit zijn onlangs verschenen roman Kunstenaar Op Kaalheide. Uiteindelijk werd de keuze voor hem gemaakt en nam hij afscheid van het profvoetbal voor er sprake was van een carrièrestart. En nog steeds kan hij niet kiezen; schilderen, schrijven, video’s maken, voetballen. Hij doet het allemaal. Maar toch: “Schilderen is het mooiste dat er is.” Stilte. “En in een vol stadion op het veld staan.”
Voetbal. Het is niet meer wat het geweest is. Nee, dat is geen nostalgie. Commercie heeft de wortels van de sport blijvend aangetast. Het eerste échte slachtoffer in Nederland viel gisteren. HFC Haarlem, één van de oudste clubs van het land, werd failliet verklaard en uit de competitie genomen. Er gaan meer clubs volgen.
6 comments » | fsc, sport
Het komende voetbalseizoen wordt voor Fortuna Sittard het jaar van de waarheid. Voor het eerst in de geschiedenis van het betaalde voetbal in Nederland degradeert het team dat als laatste eindigt in de eerste divisie naar de hoofdklasse.
Oké, vorig haar wist de club uit Sittard een zestiende plaats af te dwingen. Teleurstellend voor een club met de historie van Fortuna, maar ruim boven de twintigste en laatste plaats. Of dat dit jaar weer gaat gebeuren? Stiekem hoop ik nog steeds op een revelatie. Fortuna dat een periodetitel haalt en zo de weg terug naar de top inzet.
Tegen beter weten in. De selectie is ten opzichte van vorig jaar verslechterd. Vaste krachten hielden het in Sittard voor gezien. Versterkingen werden aangetrokken in de Zwitserse Bosniër Samir Kozarac en Belgische doelman David Meul. Op papier goede spelers voor Fortuna. Afgelopen vrijdagavond speelden ze echter een cruciale rol in de verloren seizoensouverture tegen FC Emmen.
1-2 werd het. In Sittard. In de allerlaatste minuut van de blessuretijd raakte een bal de hak van Kozarac en rolde pardoes, langs een verbaasde Meul in het doel. Oef. Lichtpuntje? Belgische belofte, en invaller voor de geblesseerde Danny Schreurs, Sebastiano Garlisi scoorde een doelpunt. Het mocht niet baten. Hopelijk gaat het volgende week tegen Go Ahead Eagles in Deventer beter.
