Lees verder bij: Frankfurt, rondblik in het landschap @ Gonzo (circus).

Oké, legitieme vraag dus. Ook een beetje domme. Wie de berichtgeving rond het vliegtuigongeluk heeft gevolgd, weet immers dat het geen of-ofverhaal is. Eerder een en-en. Zeker, Twitter was er vroeg bij. Verrassend? Nauwelijks. Een mobieltje is immers genoeg om het medium te gebruiken. Ideale manier dus om een eerste ooggetuigenverslag te publiceren. Die verslagen werden wereldwijd direct opgepikt door traditionele media als CNN. Interessant detail: nieuwsradio BNR – héél traditioneel – berichtte nog voor Twitter over de ramp.

Veel hadden die eerste berichten overigens niet om het lijf. Logisch, er is immers nog weinig bekend. Leidt tot speculatieve berichtgeving. Daar is niets mis mee. Zeker niet in het eerste stadium van een ramp. Alle kleine beetjes helpen om een nauwkeuriger beeld te krijgen. Juist dat beeld wordt geconstrueerd door de traditionele media. Later ter plaatse, maar wel beter uitgerust om het nieuws gedegen te verslaan. RTV Noord-Holland kwam vijftien minuten na het ongeluk al met beelden ter plaatse. de NOS volgde een tiental minuten later. Niet slecht. Al verschillen daarover de meningen.

Vanaf het moment dat de traditionele media het overnamen, werd de berichtgeving op Twitter minder relevant. Suggestiever ook. tientallen Twitteraars herkwauwden het nieuws en kwamen zelfs met pertinent onjuiste gegevens aanzetten (“Er zijn al vijftig doden gevallen”). De NOS blonk uit in uitgebreide en doorwrochte berichtgeving. Alle kanalen – website en televisie – werden optimaal benut. De reeds bekende feiten werden steeds herhaald én uitgebreid. CNN maakte er juist weer een potje van. Rare beelden, storend entertainmentsausje en ongelooflijk veel spelfouten. Zeker, ze spreken niet elke dag Nederlands. Maar toch.

Duidelijk verhaal dus. Twitter handig als ooggetuigenverslagmedium tot de traditionele media ter plaatse zijn. Teminste, in dit geval en vanuit Nederlands perspectief. De traditionele media in Turkije hadden er – met dank aan het staatsapparaat – alle moeite mee om feitelijk over de ramp te berichten. Maar dan nog: geen doden via de Turkse media of vijftig doden via Twitter, dat is lood om oud ijzer.

links:
Negen doden, maar Twitter heeft gewonnen
Live: vliegtuigcrash op Schiphol
Moderne ramptoerist neemt foto en ‘twittert’ die daarna de wereld rond
De boer die te hulp schoot (over prachtige journalistiek gesproken)

Probleem dat ik met Twitter heb? Doorgaans gaat het nergens over. Inhoudelijk dan. Twitter is verworden tot hét middel van dertigers en veertigers, actief in de creatieve industrie, om belevenissen, overpeinzingen en semipersoonlijke informatie te delen met anderen. Daar heb ik – als Limburger en voormalig bewoner van nuchtere steden als Rotterdam en Keulen – weinig mee. Dat vrijwel de hele Amsterdamse nieuwe mediascene twittert, is een teken aan de wand. Daar staat immers het netwerken centraal, niet de inhoud.

Waarom dan toch weer aan de Twitter? Heel praktisch: het ontbreekt me aan tijd om aandacht te schenken aan alle interessante nieuwe albums en opkomende bandjes met potentie in het zonnetje te zetten. Voor Glamcult en OOR maak ik doorgaans een strenge selectie. De ruimte is er immers beperkt. Schrijven voor cut-up vraagt meer voorbereiding. Tijd daarvoor heb ik niet. Of neem ik niet.

Twitter kan uitkomst bieden. Meer dan een teken of 140 is immers niet mogelijk. Daarbij is het een vluchtig medium en komt het niet zo nauw met de journalistieke juistheid van de boodschap. Ik mag er dus lekker subjectief zijn.

Vanaf vandaag dus eind januari een proef met Twitter. Dagelijks, of meerdere malen per dag, een mening over een popmedium. Ben benieuwd of ik het vol ga houden en of het voldoending geeft.

twitter.com/theoploeg