Vanmiddag wordt er geprotesteerd tegen de op handen zijnde uitzetting van Mauro Manuel, de achttienjarige Angolees die terug moet naar zijn geboorteland. De Haagse rockband Kane schijnt te gaan zorgen voor de muzikale omlijsting. Opmerkelijk? Niet echt. Het verhaal van Mauro spreekt tot de verbeelding en ontroert. Dat doet Occupy vooralsnog niet. Sinds 15 oktober demonstreert de beweging wereldwijd in duizend steden. Ook in Nederland. De popsector houdt zich stil.

Lees verder bij OOR.

Zo controversieel als eind jaren tachtig is Agnostic Front al lang niet meer. Al steken ze live nog steeds de draak met vooroordelen over het vermeende rechtse karakter van de band. Nou ja, de draak steken? Het interesseert de New-Yorkers eenvoudig niet. Portret van de beste hardcore band ooit.

Continue reading »

Onder popjournalisten is het een constatering die je vaak terug hoort en -leest: de jaren negentig waren bedroevend als het op duidelijke popcultuur aankomt. Goede bands, dat zeker, maar te gefragmenteerd. Van alles wat, zeg maar. Continue reading »

Om mijn inmiddels chronische liefdesverdriet te verlichten, bedacht Mischa Verheijden een goede remedie. Afgelopen vrijdag stuurde hij me een compilatie met northernsoul. En tja, als er al een muziekgenre is waarbij bitterzoete melancholie een cruciale rol speel dan is het northernsoul wel.

Continue reading »