Een mens laat in een arbeidsleven flink wat sympathieke opdrachtgevers achter zich. Ik tenminste wel. Opscene, KindaMuzik, Gonzo Circus, Mahl, Ravage. Zo kan ik nog wel even doorgaan. Het kost me enorm veel moeite om los te komen van media die ik zelf een uiterst warm hart toedraag, waar ik me mee ben gaan identificeren. KindaMuzik? Dat ben ik. Zoiets. Ik bleef er dan ook veel te lang hangen. OOR? Ook een lastig verhaal.
Continue reading »
De man die mij ooit aan het schrijven kreeg, is terug. Niet dat hij ooit écht het toetsenbord in de afvoer heeft gekieperd, maar z’n sporadische stukjes in Het Platenblad en op webzine De Afgrond bereikten slechts een beperkte doelgroep.
Nog niet, althans. Wel verkeert het in een comateuze toestand. Had ik niet verwacht. Begin deze maand besloot ik het webzine om te vormen tot platform. Een groot verschil. Bij een magazine zwaait immers een redactie de scepter, kiest weloverwogen onderwerpen en het zet opdrachten uit, een platform staat open voor bijdragen van iedereen. Resultaat? Helemaal niemand draagt meer bij. Tja.
8 comments » | journalistiek, kunst, nieuwe media, oude media, pop