‘t beste van 2011
Nog niet aan toegekomen: mijn jaarlijst van beste albums van 2011 voor OOR. Nooit gedacht dat een plotselinge evacuatie uit je eigen huis zoveel impact heeft. Ik slaap extreem slecht (doe ik altijd in een ander bed dan mijn eigen) en kom niet écht toe aan werk. Komt nog eens bij dat ik niet continue verbonden ben met internet. Dat is dan weer een goede zaak. Althans, zo ervaar ik de situatie. Aan jaarlijstjes heb ik de afgelopen weken niet gedacht. Ik moet zeggen dat de confrontatie met mijn eigen lijst in speciale kersteditie van OOR best verrassend is.
Waar is bijvoorbeeld Dedication van Zomby? Heb ik blijkbaar niet in mijn lijst opgenomen. Geldt ook voor Ghost People van Martyn en Plus van Luomo. Zouden er nu misschien wel hebben ingestaan. Al verandert de samenstelling dagelijks. Ik ben eigenlijk niet zo’n lijstjesman.
Goed, dit lijstje stond dus in OOR:
1. Wolfgang Voigt – Kafkatrax
2. Portable – Into Infinity
3. Gui Boratto – III
4. Junior Boys – It’s All True
5. Aquasky – Raise The Devil
6. Legowelt – The TEAC Life
7. The Field – Looping State Of Mind
8. Hercules And Love Affair – Blue Song
9. Roman Flügel – Fatty Folders
10. Rustie – Glass Swords
Te gekke lijst. Niets meer aan veranderen. Maar wat te doen met Zomby, Luomo en Martyn? Ach, gewoon een top-13 maken. En omdat ik gek ben op veelvouden van vijf voeg ik The War On Drugs en Colin Stetson gewoon toe.
Opvallend trouwens dat verder niemand Flügel, Legowelt, Boratto, Portable en Voigt in zijn of haar lijst heeft staan. Junior Boys en Hercules And Love Affair kon ik zo snel ook niet ontdekken. Geen grote dancereleases dit jaar? Daar lijkt het wel op. Althans, er is geen overeenstemming over bij de popcritici. Enkel Zomby’s Dedication scoort hoog en staat in de uiteindelijke top-20. Het debuut van James Blake staat lager dan de heisa rond het album deed verwachten. Terecht, overigens.
Zo, nu op naar 2012.
4 comments » | dance, kunst, OOR, pop


