“Een kutboel is het hier!”, klinkt het in Krimpen aan de Maas, het tweede deel van de Tegenlicht-documentairereeks Nederland Op De Tekentafel, een onderzoek naar de toekomst van grensregio’s, dat gisteravond werd uitgezonden op het publieke Net 2. Beelden van een desolaat, stedelijk landschap vergezellen de roep om aandacht. Verwaarloosde huizenblokken en lege plekken wisselen elkaar af. De documentairemakers nemen niet de moeite de schreeuwer te vragen naar zijn motivatie. Het scenario voor de uitzending lag al vast. Gemaakt op de tekentafel in Hilversum.

Lees verder bij Zwart Goud.

Dat er na het opheffen van cut-up en mijn verhuizing naar Heerlen iets nieuws op stapel zou staan? Logisch. In eerste instantie zou dat Berichten Uit Eutropolis worden, maar dat concept vond ik toch te vaag. Daarbij zou het te erg gaan lijken op projecten die vanuit Social Beta het levenslicht zullen zien. En mezelf in de wielen gaan rijden? Heeft weinig zin.

Wat er wel komt? Zwart Goud, een kritisch blog over pop, cultuur, kunst en media in de regio Parkstad. Net zo hyperlokaal dus als Berichten Uit Eutropolis maar mét een duidelijke focus. Ook sta ik er niet alleen voor. Met Harry Prenger en Cynthia Smeets deel ik het ouderschap.

Zwart Goud – een speelse verwijzing naar de kolen die jarenlang zorgden voor grote welvaart in de regio – is een ijzersterk concept. Cultuur wordt in Parkstad gezien als de nieuwe steenkool. Daarbij heeft hyperlokale journalistiek de toekomst. Zwart Goud gaat een gat opvullen. In de regio Parkstad is geen medium dat op een kritische en journalistieke manier aandacht schenkt aan alternatieve en marginale cultuur. Ja, er is Zuiderlucht – waar ik zelf ook voor schrijf -, maar dat tijdschrift concentreert zich toch op de wat meer gevestigde cultuur. Lokale kranten Het Limburgs Dagblad en De Limburger laten alternatieve cultuur helemaal links liggen. Zonde, maar geen nood. Nu is er immers Zwart Goud.

Neem zelf vast een kijkje, gisteren zijn we namelijk begonnen met een kritische beschouwing van Harry Prenger over de expositie The Anarchy Of Silence – The Art Of John Cage in SCHUNCK*.

www.zwartgoud.net.

En voorzichtig begonnen met mijn hyperlokale journalistiekproject: bloggen over en vanuit Heerlen, het hart van Eutropolis:

www.berichtenuiteutropolis.eu.

bezoek www.TEDxEutropolis.eu.

Klinkt als een futuristisch manifest. En ach, dat is goed. Er wordt anno 2009 te weinig gedroomd van een maakbare toekomst. Had ik ‘t  vanmiddag toevallig nog met Thomas van Aalten over. Maar goed, morgen vertrek ik naar Eutropolis om er de creatieve sector aan het woord te laten. En ze de blik op elkaar te laten richten in plaats van op het verre westen.

Ach, vanuit Haarlem is het gemakkelijk kritiek leveren op de creatieve sector in Limburg. Toen ik er zelf woonde, zag ik de potentie van de regio ook niet. Weg wilde ik. Zo snel mogelijk. Naar Amsterdam. Goed, tijden veranderen. Amsterdam is inmiddels veranderd in een ingedutte provinciestad waar de ‘underground’ bijeenkomt in tot in detail gestylde clubs waar niets aan het toeval is overgelaten. Een scheur in de muur hier, wat afbladderende verf daar. Als spijkerbroeken waar de fabrikant alvast gaten en slijtageplekken in heeft gemaakt. Allemaal precies drie centimeter van elkaar. Dát Amsterdam is geen partij voor Eutropolis. Het spannende gebied tussen Luik, Hasselt, Sittard, Aken, Heerlen en Maastricht. Een gebied vol tegenstellingen, spanningen, taalverschillen, cultuurverschillen. 

Daarbij: vanuit Heerlen rij je in een kleine driekwartier naar Keulen. Een metropool om de hoek, dus. Dat schept mogelijkheden. Daarbij is het mijn verleden nog altijd niet helemaal verwerkt en heeft de uitloop en vergrijzing in de regio gezorgd voor een huizenoverschot. Kansen te over dus. Nu is de creatieve industrie aan zet.

Het door Driezesnul en Zachte G georganiseerde Let’s Get Physical is daarmee niet zomaar een dag voor en door creatief Limburg. Het kan een aanzet zijn voor het ontwaken van de potentie die de regio heeft. Aan mij zal het niet liggen.