theoploeg.net.

over pop. media. cultuur.

Tag: cut-up

(pop)journalisten en internet

Het gaat slecht met The New York Times. Eerst hét bolwerk voor kwaliteitsjournalistiek, nu een krant die probeert te overleven in het digitale tijdperk. En tja, zoals met alle worstelende media vecht het instituut meer tegen zichzelf dan tegen de buitenwereld. Bleek ook in de veel te korte docu Page One: Inside The New York [...]

terug naar de hoogtijdagen van cut-up

In december 2009 viel het doek definitief voor cut-up.media, het leukste magazine over cultuur waar ik voor heb gewerkt. Logisch, ik bedacht het concept (samen met anderen) en was er negen jaar hoofdredacteur. Slecht ging het niet, een dik jaar geleden, maar de rek was er uit. De hoogtijdagen van cut-up? Zonder twijfel 2006 en [...]

gelukkig is er gonzo (circus)

Nee, ik heb ze niet alle honderd gelezen. Mijn eerste was nummer 12. Met stukken over Hunter S. Thompson, Speedy J en Pitchshifter. Gonzo (circus) was nieuw voor mij. Ik schreef voor de Nederlandse evenknie, Opscene. Echte concurrenten waren de bladen niet. Ander land én, belangrijker, andere accenten. Al was er overlap. Opscene was typisch [...]

‘We staan niet tegenover het systeem’

Zelden klinkt maatschappijkritiek zo opwindend als op Die ganze Kraft einer Kultur, het eerste album van Mediengruppe Telekommander. Muziektijdschrift Spex noemde de plaat één van de beste debuten van het afgelopen jaar. Terecht, het duo is immers meester in het leveren van verzet gevat in energieke popliedjes met punkattitude. Geen verzet tegen het systeem, maar [...]

De ware erfgenaam van Giorgio Moroder

Of je het nu typeert als schlagertechno of nü-compu-soul, de muziek van Justus Köhncke loopt over van verlangen. Verlangen naar de toekomst wel te verstaan. Want met melancholie heeft de in 1966 geboren Duitser helemaal niets. “Melancholie is zelfmedelijden en achteruitgang.”

Stief Desmet: symbolisme, rock’n'roll en bovenal humor

Een beetje rock’n’roll in de kunst kan geen kwaad. Want dat de hele kunstwereld te duf is, staat voor Stief Desmet als een paal boven water. En als we toch bezig zijn: wat meer humor zou ook fijn zijn. Humor of niet, zonder kunst is het maar een saaie boel. Daarbij: “Ruimte voor kunst, voor [...]

Het kinderlijke wereldbeeld van The Qemists

Hé! Daar is het postmodernisme weer in de popcultuur! Die rare mengeling van ironie en nostalgie. tijdje weggeweest en, ten dele, weggedrukt door een herwaardering van het modernistisch gedachtegoed in de kunst en pop. Duidelijke aanwijzing? Join The Q van The Qemists. Onterecht afgedaan als drum&bass en genregenoten van Pendulum.  Bij The Qemists is er [...]

Gitzwart en zonder hoop

Why Don’t You Pull The Plug. In de debuutroman Het Uur Van Lood van Rob van Erkelens bekleedt het als vraag verpakte commando uit een nummer van Death een sleutelrol. Eentje met verschillende betekenissen. Uiteindelijk doet het er niet toe. Wat er niet is, kan immers niet eindigen. Ook niet door er de stekker uit [...]

De persoonlijke geschiedschrijving van (DJ) Hell

Hij heeft er dertig jaar over gedaan, maar met Teufelswerk maakt Helmut Geier het album dat hem muzikaal onsterfelijk maakt. Sterker nog: de modernistische aanpak van de Duitser maakt het album tot een van de mooiste van deze eeuw.

Voetballer én kunstenaar ben je 24 uur per dag, zeven dagen in de week

Keuzes maken zit Raymond Cuijpers niet in het bloed, zo blijkt uit zijn onlangs verschenen roman Kunstenaar Op Kaalheide. Uiteindelijk werd de keuze voor hem gemaakt en nam hij afscheid van het profvoetbal voor er sprake was van een carrièrestart. En nog steeds kan hij niet kiezen; schilderen, schrijven, video’s maken, voetballen. Hij doet het [...]