In de Engelse media wordt de psychische aandoening van Curtis wel breed uitgemeten in de pers en op blogs. Touching from a Distance, het boek dat weduwe Deborah over haar leven met hem schreef en waarop Control losjes is gebaseerd, laat weinig los. Al schrijft ze op bladzijde 101:

‘Ian had always had a eccentric, schizophrenic personality and it was this difference which I had found so attractive in my teenage years. Now the nasty and deceitful side of him appeared to be winning.’

Deborah raakt hier een interessant punt. Waar de Engelse media schrijven over de bipolar stoornis van Ian, neig ik er naar om – op basis van het boek, z’n songteksten en film – zijn aandoening juist meer te zien als een schizoaffectieve stoornis. Het verschil tussen beide stoornissen is relatief klein, maar ze vallen in verschillende ‘hokjes’ binnen DSM – het algemeen gebruikte classificatiesysteem voor psychische aandoeningen. Ik ga er dus nog een tijdje over nadenken.

Over schizofrenie bestaan overigens heel wat onduidelijkheid. Roy Santiago – die overigens een van de tien mooiste popalbums van 2007 maakte – beschrijft het op zijn blog:

“Veel mensen denken dat schizofrenie iets te maken heeft met een gespleten persoonlijkheid. Het wordt zelfs ook regelmatig aangeduid als term om tweeledig ergens over te denken. Maar hoewel het woord Schzofrenie vrijwel letterlijk die betekenis heeft (vroeger dacht men dat het echt zo was, vandaar de naam), houdt de ziekte iets heel anders in. ‘Chronisch Psychotisch’ zou tegenwoordig een betere term zijn, maar dat bekt niet zo lekker. De psychose is te onderdrukken en zelfs weg te nemen door medicatiegebruik. Een nadeel is echter dat psychotische mensen het vaak niet in de gaten hebben dat ze ziek zijn. De waanideeen van een psychotisch mens zijn vaak zo echt dat het moeilijk te geloven is dat er een andere werkelijkheid bestaat. En als je niet ziek bent, dan heb je geen medicatie nodig.

Veel mensen denken vaak dat er iets met ze aan de hand is, maar dat blijkt dan meestal wel mee te vallen. Op deze website kan je zien hoe het is als er écht iets met je aan de hand is van psychotische aard. Ik zou willen dat ik deze website had ontdenkt toen ik net in de psychiatrie werkte, twintig jaar oud was en dacht dat er van alles met me aan de hand was.”

Het lijkt er overigens op dat Roy hier een duidelijk onderscheid wil maken tussen écht ziek en niet. Ik geloof daar niet in. Maar goed, dat is iets voor een latere post over dit onderwerp.

Hier kun je ervaren hoe het is om psychotisch te zijn. Gemaakt door psychomedisch centrum Parnassia in Den Haag. Wel klikken, hoor. Het is een aanrader.

www.parnassia.nl/experience

Maar ja, die beelden in De Wereld Draait Door – en die guitige lach van knuffelbeer Matthijs van Nieuwkerk die je gewoon ziet denken: ‘what tha fuck?’ – maakten me toch lekker voor de film.

Zondag ga ik ‘m zien. Nu eerst naar de creatieve conferentie i-fabriek in Maastricht. Weg van al dat creative industries geblaat in het grootste dorp van de wereld.

Maar niet zonder een fraaie uitsmijter. Na Joy Division kwam, uiteraard, New Order. Na Loop en Blumfeld de beste band ter wereld. Als Perfect Kiss – ‘The perfect kiss is a kiss of death’ – je niet overtuigt, dan weet ik het ook niet meer.

Of wel: je hebt geen smaak.
[youtube=http://www.youtube.com/watch?v=--pSWLEVGhY]