[recensie] Capacocha – Sacrife For Party
Een prijs voor platenmaatschappij met de mooiste hoezen van Nederland? Het Amsterdamse Basserk is een kansrijke gegadigde. Sowieso is de beeldtaal – handelsmerk van ontwerpbureau 310k - van het label bloedmooi. Alleen al het roze papier waarom de bio’s van artiesten zijn gedrukt, is een lust voor het oog. Maar goed, wat wil je ook met Limburgse Amsterdammers. Die hebben gevoel voor stijl. Ook de hoes van nieuwe aanwinst Capacocha valt op, al is hij verdomde rijk aan detail. Lastig voor wie cd’s verkiest boven vinyl. Of voor wie het moet doen met een promo. Zoals ik dus.
Muzikaal sluit René Beerens uit Enschede naadloos aan bij het concept van Basserk. Als éénmansformatie Capacocha 
grossiert hij in pistolpop en electrorock. Dat doet ie niet onverdienstelijk. Toch wordt een ding pijnlijk duidelijk: Beerens is rasperformer en Sacrifice For Party is daar het bewijs van. Zonder Beerens’ energieke show weet zijn muziek niet écht te overtuigen.
Neemt niet weg dat de explosieve electrorock krachtig uit de boxen knalt en Capacocha daarin niet onderdoet voor stijlgenoten als Aux Raus en Elle Bandita, die op cd of vinyl ook allesbehalve overtuigen. Het is al vaker geschreven over dit album: wanneer de gitaren rusten wordt Sacrifice For Party een stuk spannender. Dan valt in momenten stiekem de vergelijking met Alec Empire te trekken. Wat dat betreft heeft Beerens meer potentie van de eerder genoemde stijlgenoten.
En Basserk? Die mogen blij zijn met deze volgende loot aan de electrorockboom. De Nederlandse Ed Banger wordt het label al gekscherend genoemd. Rake typering, maar muzikaal gezien zijn de Amsterdammers wel een stuk spannender. En hebben ze betere vormgevers in dienst. Véél betere.
1 comment » | dance, pop, recensie