“Don’t let the fuckers get you down”, declameert Jehnny Beth. Rook omringt haar. Gitaar en bas ronken. De finale van het optreden van de Savages in de kleine zaal van de Amsterdamse Melkweg overdondert. Ondanks de manifesten op de website van de Britse band, worden politieke statements achterwege gelaten. Geen nood: Savages mag dan opzichtig [...]
Niet bye bye Guti maar theomania is de naam van mijn nieuwe blogrubriek bij Gonzo (circus). Inmiddels schreef ik ook mijn tweede recensies. Over het optreden dat Villagers vrijdag 3 mei in Paradiso, Amsterdam gaf. Met Foto’s van Anne Vlaanderen. “Villagers een band? Niet echt. Conor O’Brien laat er geen twijfel over bestaan: tot tweemaal [...]
Sinds begin dit jaar heb ik vrijwel niets meer geschreven. Popmuziek komt er het slechts vanaf: één recensie voor The Quietus. Meer niet. Vervanging zoeken voor OOR bleek lastiger dan ik hand gedacht. Genoeg mogelijkheden, maar een keuze maken viel me zwaar. Belangrijkste kanshebbers? Het Britse The Quietus en De Nieuwe Pers. Eerstgenoemde viel uiteindelijk [...]
De Duitse popbladen stonden er begin oktober mee vol: Metz, drie jongens uit Canada die verwoestend coole rock maken. Het titelloze debuutalbum blies me van mijn stoel, maar tijd om het album vaker te luisteren had ik niet. De elektronische muziek smeekte om gerecenseerd te worden. Inmiddels hebben ook de Nederlandse blogs het drietal ontdekt. [...]
Duo-recensie voor Phlitman & Kang en Mon-O-Phone? Moet kunnen. Er zijn nogal wat overeenkomsten tussen beide bands. Natuurlijk: komen uit Vlaanderen, duo’s en muzikaal is er verwantschap. Maar, er is meer. Candy Queen Speedway verschijnt als 10” in beperkte oplage bij Mr and Ms Phono Records. Precies ja: het label van Mon-O-Phone. Morgenavond 26 oktober [...]
Ooit, begin jaren 1990, draaiden albums van Into Paradise en Kitchens Of Distinction oneindig veel rondjes in mijn pas aangeschafte cd-speler. Wake Up van Soho Preachers herinnert aan de melancholische bombast van die bands. Op doorzichtig – of kristalhelder, zoals de band het zelf noemt – vinyl spuit het geluid mijn huiskamer binnen. Wake Up [...]
Terwijl de Rotterdamse band Rats On Rafts werd gebombardeerd tot vaandeldragers van de nieuwe Ultra-beweging, daar brak het Amsterdamse Wooden Constructions nog niet door. Beide bands mochten optreden in De Wereld Draait Door (DWDD) en deden dat uitstekend. De houterige, niet bepaald ritmische bewegingen van Wooden Constructions-zanger Gover Meit doen denken aan de a-ritmische podium-capriolen [...]
In 2010 interviewde ik Vincent Koreman uitgebreid voor het honderdste nummer van Gonzo (circus). Koreman is de artistiek directeur van Incubate. “Om het onbekende een podium te bieden”, vertelde hij me destijds. Hij verveelt zich snel, zit met z’n neus op de nieuwste ontwikkelingen en verdiepte zich de laatste jaren in de wereldwijde opkomst van [...]
Wie herinnert zich breakcore? Het genre – als je daar eigenlijk van kon spreken – was de eerste vier, vijf jaar van deze eeuw behoorlijk populair. In OOR en voor KindaMuzik schreef ik over Donna Summer, Duran Duran Duran, Kid 606 en Venetian Snares. In OT301 in Amsterdam en Worm in Rotterdam was het wekelijks [...]
Booch! is één van de leukste zomerfestivals dat ik ken. Niet omdat het plaatsvindt in het centrum van Heerlen, maar door de vaak gedurfde programmering. Goed, wie weinig geld heeft, moet creatief zijn. In vergelijking met dat andere Heerlense stadsfestival, Park City Life, is Booch! een bron van creativiteit. Toch geldt ook in dit geval: [...]