“Een kutboel is het hier!”, klinkt het in Krimpen aan de Maas, het tweede deel van de Tegenlicht-documentairereeks Nederland Op De Tekentafel, een onderzoek naar de toekomst van grensregio’s, dat gisteravond werd uitgezonden op het publieke Net 2. Beelden van een desolaat, stedelijk landschap vergezellen de roep om aandacht. Verwaarloosde huizenblokken en lege plekken wisselen elkaar af. De documentairemakers nemen niet de moeite de schreeuwer te vragen naar zijn motivatie. Het scenario voor de uitzending lag al vast. Gemaakt op de tekentafel in Hilversum.
Dat waren mooie momenten om Jan Smeets – inderdaad, Mister Pinkpop zelf – te zien meeknikken tijdens ‘I Robot’ en met verwrongen grimas te zien kijken én luisteren naar ‘Vrijheid’ van rapper Badja!.
Kortom, geslaagde cultuurpraat tijdens de vernieuwde Cultuurbrouwerij in poppodium Nieuwe Nor gisteravond. Mijn eerste en hopelijk niet mijn laatste. Ik had overigens een bijrol. Hoofdrollen waren er voor Guido Wevers, artistiek leider van Maastricht Culturele Hoofdstad 2018, en Geerd Simonis, directeur C-Mill, die aan de tand werden gevoeld door L1-presentator Kris Németh. Ook Madi Hermens, 17 jaar pas en winnares Kunstbende Limburg categorie muziek in 2009, speelde mét haar prachtige stem en frivool pianogetokkel een voorname rol. De korte gedichten van stadsdichter Harrie Sevriens zorgden voor een glimlach op het gezicht bij de deelnemers die nog niet bezig waren met netwerken.
Mijn bijdrage? De interessantste cultuur uit het aanbod van de komende maand onder het voetlicht brengen in beeld én geluid. Werden uiteindelijk vijf tips. Waarvan twee buiten Parkstad en één schaamteloze zelfpromotie. Omdat het gisteren nogal snel ging – dik kwartier, denk ik – zet ik ze nog een keer op een rij.
tip 1: Alan Parsons Project, 30 november, Parkstad Limburg Theater Heerlen.
Mijn collega’s bij OOR konden hun lachen nauwelijks inhouden. Een recensie van Alan Parsons Project? In OOR? Was ik helemaal van de pot gerukt? Ach, het is ze vergeven. Immers: rock- en indiemannen daar op de redactie van OOR. Ze moesten eens weten. I Robot (1977) van diezelfde Alan Parsons Project zit in de dj-tas van heel wat hippe dj’s. Past namelijk perfect tussen hippe neodisco en microhouse. De invloed van Alan Parson op neodisco is overigens niet te overschatten. Voorbeelden? Te over. Luister maar eens naar de Noorse neodisco-producer Hans-Peter Lindstrøm. Stukje sneller dan ‘I Robot’, maar verder precies dezelfde sfeer.
Gaan dus, 30 november. En meteen I Robot voor een paar euro aanschaffen bij de plaatselijke platenzaak. Bij Gong Records ligt vast nog een exemplaar.
‘I Robot’ van Alan Parsons Project:
Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.
‘Further into the future’ van Hans-Peter Lindstrøm:
Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.
tip 2: Conferentie E-Sphere: living in the cloud met Aaron Koblin, 26 november, STRP Festival, Eindhoven.
Leuk festival, dat STRP in Eindhoven. In een paar jaar uitgegroeid tot een multidisciplinair, eh, spektakel met muziek en nieuwe media-installaties. Én gepraat. Tijdens de conferentiedag staat het hippe woord ‘de wolk’ centraal. Keynote-spreker? De achtentwintigjarige Aaron Koblin. Nieuwe mediakunstenaar met een missie. Tijdens E-Sphere zal de Amerikaan spreken over nieuwe manieren van datavisualisatie. Want ja, gewone droge statistieken passen eenvoudigweg niet meer bij deze tijd. Ook bij data neemt vorm het over van de inhoud. Dat is Koblins specialiteit. Ziet er fantastisch uit, dat zeker. Maar goede ontwikkeling? Ik denk van niet. Of Koblin daar ook zo over denkt? Vast niet. Maar juist dat maakt zijn keynote zo interessant.
tip 3: Plaat van het jaar: Foreigner van Von Spar uit Keulen.
Lijstjestijd. Afgelopen maandag stuurde ik mijn top-10 van beste albums van 2010 naar de redactie van OOR. Absolute nummer één? Von Spar. Uit Keulen. Vlakbij dus, want slechts op een dik uur rijden. In OOR schreef ik over het derde album Foreigner:
“Von Spar klinkt weer herkenbaar, al blijven de Duitsers weer net zo onberekenbaar als Liars en Trans Am. Met die laatste band deelt Von Spar de voorliefde voor lang uitgesponnen, kosmische rockjamsessies en jaren zeventig-disco. Met fascinerend resultaat. Op Foreigner klinken echo’s van Neu!, Can, Tangerine Dream, Giorgio Moroder en Alan Parsons door, single HyBoLT is een Kraftwerk-pastiche en in trOOps is het Afrofuturisme niet ver weg. Kan een mens zoveel retro verdragen? Met gemak. De manier waarop Von Spar in afsluiter Daddy Longlegs vroege krautambient vermengt met ambienttechno uit de jaren negentig is subliem. Tangerine Dream ontmoet Sun Electric, zeg maar. Pure klasse.”
Ach, oordeel zelf.
‘HyBoLT’ van Von Spar:
Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.
tip 4: Batja! tijdens Biefstuk met Fesku, 4 december, Poppodium Nieuwe Nor, Heerlen.
Hiphop en Parkstad gaan hand in hand. Mooi voorbeeld? Bart Haan uit Hoensbroek. Als Batja! maakt hij old school-hiphop mét maatschappijkritiek. Ideale combinatie. EP Voor de liefde (2009) is gratis te downloaden via z’n Hyves. Zaterdag 4 december is Batja! te gast bij Biefstuk. Niet missen dus.
tip 5: Cultuurblog Zwart Goud, www.zwartgoud.net.
Schaamteloze zelfpromotie. Moet kunnen toch, zo’n eerste keer? www.zwartgoud.net, dus.
Een te dure hobby, dat vindt de Stadspartij Heerlen van Schunck*. Toch besloot de raad deze week om nog eens één miljoen euro extra te investeren in cultuur. Een moedig besluit. Heerlen en Nijmegen zijn de enige Nederlandse steden waar niet gesneden wordt in cultuursubsidies. Maar voor een culturele zomer is meer nodig dan geld.
Lees ‘Voor een culturele zomer is meer nodig dan geld’ bij Zwart Goud.
Goed dat er piraten zijn! Dat menen tenminste de evangelisten van de nieuwe media. Zij rekken immers de grenzen op van het kapitalistische systeem en zorgen er zo voor dat de uitwassen worden aangepakt. En dan is er de roep om ‘free culture’, vrije cultuur, waarin auteurschap en de economische waarde van een werk niet meer ter zake doen. Utopisch? Nou nee, Piet Hein, Gilles Deleuze en Felix Guattari knikken instemmend mee.
Nerveus checkt Maurice Hermans zijn mail. “Ontvangen! E-ticket komt eraan!”, zegt hij tegen Egid van Houtem die een bezorgde deelnemer aan de lijn heeft. Van Houtem verzucht: “het is hier een gekkenhuis. Ik kan niet wachten op morgen.” Vrijdag 10 september vindt in Heerlen de eerste TEDxEutropolis plaats. Een unieke gebeurtenis, want de eerste TEDx die niet gebonden is aan stads- of landsgrenzen.
Dat er na het opheffen van cut-up en mijn verhuizing naar Heerlen iets nieuws op stapel zou staan? Logisch. In eerste instantie zou dat Berichten Uit Eutropolis worden, maar dat concept vond ik toch te vaag. Daarbij zou het te erg gaan lijken op projecten die vanuit Social Beta het levenslicht zullen zien. En mezelf in de wielen gaan rijden? Heeft weinig zin.
Wat er wel komt? Zwart Goud, een kritisch blog over pop, cultuur, kunst en media in de regio Parkstad. Net zo hyperlokaal dus als Berichten Uit Eutropolis maar mét een duidelijke focus. Ook sta ik er niet alleen voor. Met Harry Prenger en Cynthia Smeets deel ik het ouderschap.
Zwart Goud – een speelse verwijzing naar de kolen die jarenlang zorgden voor grote welvaart in de regio – is een ijzersterk concept. Cultuur wordt in Parkstad gezien als de nieuwe steenkool. Daarbij heeft hyperlokale journalistiek de toekomst. Zwart Goud gaat een gat opvullen. In de regio Parkstad is geen medium dat op een kritische en journalistieke manier aandacht schenkt aan alternatieve en marginale cultuur. Ja, er is Zuiderlucht – waar ik zelf ook voor schrijf -, maar dat tijdschrift concentreert zich toch op de wat meer gevestigde cultuur. Lokale kranten Het Limburgs Dagblad en De Limburger laten alternatieve cultuur helemaal links liggen. Zonde, maar geen nood. Nu is er immers Zwart Goud.
Neem zelf vast een kijkje, gisteren zijn we namelijk begonnen met een kritische beschouwing van Harry Prenger over de expositie The Anarchy Of Silence – The Art Of John Cage in SCHUNCK*.
Hoogtepunten genoeg op het eerst iBeta/festival in Heerlen. Mijn leukste moment? De avond voorafgaand aan de dag presenteerde ik de bijbehorende avond over creatieve commons en free culture in De Nieuwe Nor. Interessante avond, mede dankzij de bijdrage van Kleptones, een knotsgekke Brit uit kunstplaats Brighton die met bestaande popmuziek nieuwe maakt. Zijn mashups zijn herkenbaar, spannend en in momenten hilarisch.
De video bij Come Again (met een centrale plek voor Beatles) is gemaakt door Crumbs Chief en duurt eigenlijk iets te lang. Vond ie zelf blijkbaar ook, want na 8.17 minuten stopt het beeld abrupt. Lang leve vrije cultuur dan maar.
Honderden creatieven in de Heerlense binnenstad. Lezingen en workshop op prachtige locaties (Schunk*, oude pornobios, Nieuwe Nor) en misschien wel de mooiste zaal van Nederland (Royal). i_beta 2010 was een creatief succes. Volgend jaar weer en dan met meer inbreng van mezelf.
Ja, ik weet: het is stil op m’n blog. Veel te stil. Wees gerust: dat is van tijdelijk aard. Verhuizing naar Heerlen, tropendrukte bij de Hogeschool van Amsterdam, organisatie van i_beta én het voorbereiden van Berichten Uit Eutropolis laten geen tijd meer om te schrijven. Komt goed.
Spannendste moment voor nu? Donderdagavond opent het i_beta/festival met een avond over copyright en remixcultuur. De dag erna staan in het teken van de creatieve industrie. Het meeste kijk ik uit naar de lezing van Joost Heijthuijsen over het bedrijfsmodel van het Tilburgse Incubate-festival. De andere sprekers zijn bekend. Althans, voor mij. En daarom stukken minder interessant. Dat geldt waarschijnlijk niet voor de gemiddelde bezoeker van i_beta. Heerlen is een vreemde stad. Wie door het centrum dwaalt proeft nergens creativiteit. Althans, niet meteen. Voor Gonzo (circus) schreef ik de afgelopen dagen een VELD_VER_SLAG over de regio. Die nieuwe cultuur is er wel, maar nog vooral niet direct zichtbaar.
In een recente publicatie van de Atlas Der Gemeenten wordt Heerlen aangehaald als het voorbeeld voor creatief stadsbeleid. ‘Een van de weinige bewezen effectieve manieren om met lokaal beleid de aantrekkingskracht van een stad te vergroten, en de lokale economie te stimuleren’, schrijft onderzoeker Gerard Marlet in zijn cahier Muziek in de stad – Het belang van podiumkunsten, musea en erfgoed voor de stad over de stad. Hij heeft gelijk, heb ik inmiddels ondervonden. Het broeit in de stad. Krimp zorgt er voor leegstand én interessante exposities en ondergrondse initiatieven. Belangrijker: er is een mentaliteitsverandering gaande. Creatieven kijken niet meer direct naar de Randstad, schamen zich niet meer voor de regio. Het Parkstad Heerlen Theater en cultuurcentrum Schunck* etaleren zich met een on-Heerlens elan.
De gemeente zelf laat het gebeuren en ondersteunt waar nodig. Dat op afstand blijven is cruciaal voor de ontwikkeling van nieuwe cultuur van onderop. Het begint er, kortom, op te lijken dat Heerlen zich met succes aan het ontworstelen is van de traumatische jaren na de sluiting van de mijnen. En dat is goed. Wat zeg ik, dat is noodzakelijk. i_beta staat symbool voor die ontwikkeling. Heerlen is ‘in beta’, in ontwikkeling. Is niet af, en zal dat waarschijnlijk ook nooit meer zijn. Dat is niet erg. Die mentaliteit past bij deze tijd. Daarbij: ideeën zijn de nieuwe steenkool. Ideeën, creativiteit zijn in staat om Heerlen weer op de kaart te zetten. Als i_beta iets gaat laten zien is het dat.
tja, dat zie ik, dat zien mijn collega’s bij Zachte G en Social Beta, dat zien de creatieven die hun enthousiaste medewerking verlenen aan het festival. Of de gemiddelde ‘creatieve’ Heerlenaar dat al ziet? Goede vraag. Ik hoop van wel. We zullen het zien, komende donderdagavond en vrijdag. Tot dan!
Het enige danceblad dat Nederland rijk is, DJ Broadcast, nodigt creatieven uit om tijdens het Off Centre Festival in Amsterdam een tijdschrift te maken in slechts 24 uur. In één dag (donderdag 27 mei) wordt het tijdschrift gevuld, vormgegeven en gedrukt. Goed, nieuw is het idee niet. Op de Willem de Kooning Academie in Rotterdam ontwerpen studenten al jaren een tijdschrift in zes dagen. Een idee dat veel navolging kreeg. DJ Broadcast doet het nu dus in 24 uur.
Zo’n korte tijdsperiode heeft nadelen. Aandacht voor diepgang? Lastig. Leren van fouten? Eveneens lastig. De eerste poging is immers meteen de poging die zichtbaar wordt. Genoeg gezeurd. Het is namelijk wel heel erg leuk om een tijdschrift te maken in slechts één dag. Hoe dat in z’n werk gaat. Laat ik maar even citeren:
“De inhoud van het DJB24 Magazine is gebaseerd op de bekende disciplines binnen de wereld van DJBroadcast: muziek, lifestyle, fashion, art, film, gear en games. Voor elke discipline zal een werkgroep worden gevormd onder begeleiding van een gelouterde professional. Deze teams krijgen na een korte briefing van 10:00 uur ’s ochtends tot 16:00 uur ’s middags de tijd om de 64 beschikbare pagina’s te vullen. Vervolgens gaat het designteam aan de gang om de pagina’s op te maken en het blad te prepareren voor de drukker. De avond wordt besteed op het kleurrijke Off Centre Festival en aan het einde krijgt iedereen een magazine mee naar huis. DJB24 wordt verder in een oplage van 15.000 verdeeld over locaties in heel Amsterdam.
DJB24 komt mede tot stand met dank aan onze vier partners voor dit project. Vodafone verbindt zich aan het magazine en daagt een team van creatieven uit om ter plaatse een uitdagende ‘creative concepting’ opdracht te volbrengen. Voor Swatch zullen een drietal fotografen en een grafisch ontwerper een opdracht krijgen om een fashion editorial te maken. Voor Converse zal een fotograaf en een journalist een muziekreportage maken met de Friese band Daily Bread. Pioneer tenslotte, vraagt onze reviewers en artiesten van het festival om een oordeel te vellen over haar nieuwste artikelen op dj-gear gebied.”
Kortom: schrijvers, fotografen, grafisch ontwerper, stylisten, illustratoren, copywriters en andere creatieven moeten zich maar snel aanmelden.
Mijn collega’s bij OOR konden hun lachen nauwelijks inhouden. Een recensie van 
Lijstjestijd. Afgelopen maandag stuurde ik mijn top-10 van beste albums van 2010 naar de redactie van OOR. Absolute nummer één? Von Spar. Uit Keulen. Vlakbij dus, want slechts op een dik uur rijden. In OOR schreef ik over het derde album Foreigner:
Wat er wel komt? Zwart Goud, een kritisch blog over pop, cultuur, kunst en media in de regio Parkstad. Net zo hyperlokaal dus als Berichten Uit Eutropolis maar mét een duidelijke focus. Ook sta ik er niet alleen voor. Met 
lezing van Joost Heijthuijsen over het bedrijfsmodel van het Tilburgse Incubate-festival. De andere sprekers zijn bekend. Althans, voor mij. En daarom stukken minder interessant. Dat geldt waarschijnlijk niet voor de gemiddelde bezoeker van i_beta. Heerlen is een vreemde stad. Wie door het centrum dwaalt proeft nergens creativiteit. Althans, niet meteen. Voor Gonzo (circus) schreef ik de afgelopen dagen een VELD_VER_SLAG over de regio. Die nieuwe cultuur is er wel, maar nog vooral niet direct zichtbaar.