creatieve industrie, kritiek, nieuwe media, oude media

Retromania als levenshouding – over DIY Conference tijdens Incubate

Vroeger was alles beter. Dat is zo ongeveer de strekking van de conferentie over DIY-cultuur die afgelopen weekend als onderdeel van het Tilburgse Incubate festival werd gehouden. Die hang naar vroeger gaat ver. Op vrijdag keren hoofdsprekers Simon Reynolds en Mark Fisher terug naar de hoogtijdagen van web 2.0, zo rond 2008, om te fulmineren tegen de nieuwe mainstream van DIY-cultuur én interactiviteit als de nieuwe passiviteit. Op zaterdag houdt Robert Levine een gloedvol pleidooi vóór copyrights. Een surreële ervaring: is dit écht 2012?

Lees verder bij frnkfrt.

Standard
creatieve industrie, heerlen, kritiek, Zwart Goud

Gemeentekunst

Hommeles in cultureel Heerlen. Vlak voor de start van het nieuwe culturele seizoen windt Christie Arends er geen doekjes om. De kersverse artistiek directrice van Schunck* laat in een interview met lokaal blog ZwartGoud weten dat ze geen artistieke opdracht heeft gekregen van de gemeente Heerlen. “Misschien moet ik me ook wel ooit artistiek verantwoorden aan de gemeente, maar dat ben ik niet van plan”, stelt ze er.

Dat schoot Lex Smeets, oud-wethouder ruimte, wonen en cultuur van de stad, in het verkeerde keelgat. Naar goed Limburgs gebruik ging hij niet op de koffie bij Arends om het er eens over te hebben, maar spuugde hij z’n gal onder het gepubliceerde artikel. Hij trekt er ongemeen hard van leer: “Richting gemeente is dit een behoorlijk valse start”, schrijft hij, om daarna in ambtelijk jargon zijn ongenoegen te uiten over de uitspraak van Arends.

Om uit te monden in een soort dreigement: “Vanuit die houding zal het een klus worden om bestuur en raad te overtuigen om Schunck* als gemeentelijke ‘dienst’ om te bouwen tot een onafhankelijke instelling.”

Lees verder bij ZuiderLucht.

Standard
creatieve industrie, dance, pop

Duitslandreis halte #4: stadsontwikkeling en verleden als speelbal in Hamburg

“Eet nooit iets dat groter is dan je hoofd”, zegt John Doran van The Quietus met een serieus gezicht. Reisleidster Katja Hermes kijkt beteuterd naar haar vegetarische polenta. Die is inderdaad groter. Iedereen aan tafel barst in lachen uit. In drie dagen tijd is er een band ontstaan tussen ons journalisten. We zitten in hetzelfde schuitje: de Duitse grundlichkeit zorgt ervoor dat tijdens onze muziekreis niets aan het toeval wordt overlaten. Ook in Hamburg niet.

Lees verder bij frnkfrt.

Standard
creatieve industrie, dance, journalistiek, kritiek, nieuwe media, pop

Duitslandreis halte #2: krautrock, mode en de theorie van popmuziek

Een betere gids dan Michael Wenzel kun je onmogelijk wensen. Zelfs in de stromende regen, na een hele dag door de stad sjouwen, hang je aan zin liepen. “En hier stortte hij in elkaar!”, steekt Wenzel zijn handen theateraal omhoog. We lopen door Düsseldorf en volgen de laatste route die Wolfgang Riechman liep door zijn stad. Een ontmoeting met twee net vrijgekomen criminelen werd hem fataal. De autoriteiten dacht dat ie dronken was terwijl hij in werkelijk met een stiletto in de borst werd gestoken. In het ziekenhuis bloedde hij langzaam leeg. Het uitkomen van zijn debuutalbum maakte hij niet meer mee.

Lees verder bij frnkfrt.

Standard