pop, recensie

Terug naar 1970s met Wooden Constructions

Terwijl de Rotterdamse band Rats On Rafts werd gebombardeerd tot vaandeldragers van de nieuwe Ultra-beweging, daar brak het Amsterdamse Wooden Constructions nog niet door. Beide bands mochten optreden in De Wereld Draait Door (DWDD) en deden dat uitstekend. De houterige, niet bepaald ritmische bewegingen van Wooden Constructions-zanger Gover Meit doen denken aan de a-ritmische podium-capriolen van Mark E. Smith van The Fall. Misschien dat het gebrek aan een album de jonge band opbrak. Op 13 januari speelden de Amsterdammers in DWDD, het debuutalbum People Now People werd pas op 12 juni in de Melkweg gepresenteerd. Aan de andere kant: vorige maand speelde Rats On Rafts op het Booch! Festival in hartje Heerlen. Vrijwel niemand kende de band. De tragiek van het maken van popmuziek in Nederland.

Het debuutalbum van Wooden Constructions is net zo mooi als dat van Rats On Rafts. Geen slecht album dus. Beide bands delen een bepaalde esthetiek: donkere sfeer, dwingende ritmes en maniakale praatzang. Rats On Rafts zit aan de melodieuze kant van het spectrum, Wooden Constructions is introverter, pulserender en ritmischer. Toch is het geluid net zo herkenbaar: ergens tussen The Fall en Joy Division in. Pastiche, inderdaad. Maar wel erg goed gedaan. Opener ‘Full Brother’ wordt voortgestuwd door de pulserende bas en zoemende synth. En dan zijn er die slepende drums die het nummer iets gejaagds geven, als een adrenaline-rush. Spannend. Ingrediënten die veelvuldig terugkomen op People Now People.

Dat maakt dit debuut, ondanks de clichés, de moeite meer dan waard. En dan is er ook nog zanger Meit die met zijn staccato-zangstijl een belangrijke stempel op het geluid van Wooden Constructions drukt. De afrobeat-invloeden die Tjeerd van Erve er in zijn recensie bij nu.nl in hoort zijn niet meer dan part of the deal. Die waren eind jaren zeventig immers meer dan hip in witte postfunk-kringen in artistiek Engeland. Waar ie wel gelijk in heeft? Die invloeden maken Wooden Constructions anders dan veel andere retro-wave- en -postpunk-bands. Noem het ‘dichter bij het origineel’, oprechter of échter. In ieder geval is de manier waarop Wooden Constructions zich door de tien nummers van People Now People worstelt indrukwekkend. Je hoort er bijna de vertwijfeling van weer een economische crisis, weer een vertrouwensbreuk, weer een deuk in het vooruitgangsgeloof in terug in terug. Bijna hè, want het blijven muzikanten uit Amsterdam, de stad waar de eerste tekenen van crisis nog moeten worden gesignaleerd.

People Now People van Wooden Constructions is verschenen bij het sympathieke Subroutine Records (waar ook onder andere Rats On Rafts en The Sugarettes onderdak hebben gevonden).

Opslaan als: geslaagde stijloefening in het maken van artistieke postfunk/postpunk anno 1979 in Noordwest Engeland.
Meer Wooden Constructions: www.woodenconstructions.com.

Standard

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.