theoploeg.net.

Wie herinnert zich breakcore? Het genre – als je daar eigenlijk van kon spreken – was de eerste vier, vijf jaar van deze eeuw behoorlijk populair. In OOR en voor KindaMuzik schreef ik over Donna Summer, Duran Duran Duran, Kid 606 en Venetian Snares. In OT301 in Amsterdam en Worm in Rotterdam was het wekelijks goed dansen op de nieuwste hits. Al is dansen wellicht het foute woord, met zoveel tempowisseling is dat immers lastig. Uiteindelijk stierf het genre een stille dood. Meer mainstream-dansmuziek werd namelijk ook agressiever.

Otto von Schirach zag ik destijds nog eens live, ik geloof in Amsterdam. Breakcore maakte de Cubaanse Duitser of Duitse Cubaan (hij woont in Miami) eigenlijk niet. Al was er geen sluitende muzikale definitie van het genre. Von Schirach paste, net als veel artiesten op het Digital Hardcore-label goed bij het genre. Hij deed immers lekker gek, lekker hard en lekker diep. Geen wonder dat Von Schirach nu onderdak heeft gevonden bij MonkeyTown, het Berlijnse platenlabel van Modeselektor. Daar is het woord compromis immers ook uit het vocabulaire geschrapt. Supermeng, z’n achtste album al, lijkt weer eens nergens op. Geen album ook om van begin tot eind te luisteren. Daarvoor is Von Schirach te veel een citatenmachine. Skrillex is in vergelijking met hem goed te volgen.

De hoeveelheid samples uit oude films en documentaires is overweldigend, de beats genadeloos hard en de bassen diep. Alsof Von Schirach wil overrompelen. Voeg daar de verhalen over ufo’s, dinosaurussen, buitenaards leven en andere melige onderwerpen aan toe. Dergelijk opportunisme zorgt er bijna voor dat de klasse van het materiaal op Supermeng onderbelicht blijft. Want wat is Von Schirach een begenadigd producer. Met speels gemak schakelt hij tussen electro, Miami bass, 8bits-muziek, surf, footwork en dubstep. Weet hij beats te laten klinken alsof ze van glimmend, gepolijst staal zijn. Vermoeiend is het wel, zoveel citaten, invloeden en klankkleuren. Komt nog eens bij dat Von Schirach geen ruimte laat voor rust. Altijd zijn er beukende bassen, schreeuwerige vocalen, loeiende sirenes of een regen van hectische geluiden.

Beste momenten zijn wanneer de relatieve rust wordt bewaard. Zoals in de vette old school-electro/breakbeat van ‘Breathe The Beat’, doet ie dunnetjes over in het titelnummer, en de, eh, gecontroleerd hectische booty-shaker ‘Gravitron’. Nummers die niet tussen het materiaal van Modeselektor zouden misstaan. Buiten die absurde tekst-citaten dan. In afsluiter ‘Reptile Brain Wash’ klinkt het ‘you have been brainwashed by the reptiles. Your brain has been zapped. Zap them back.’ Tja, typisch Von Schirach. Zijn muziek maakt ie immers om de wereld te beschermen tegen aanvallen van de Annunaki-reptielen. Ach so ;- )

Supermeng van Otto von Schirach is verschenen bij MonkeyTown.

Opslaan als: maniakale mix van, eh, van alles, als dat die reptielen niet ontregelt…
Meer Otto von Schirach: www.ottovonschirach.com.