Oxia: house als sprankelende witte wijn
by theo
Roffelende drums, gloedvolle synths, jazzpiano. Even lijkt het alsof er voor Olivier Raymond de afgelopen tien jaar niets is veranderd. ‘Rue Brusherie’ is Franse house zoals die in de jaren negentig van de vorige eeuw de wereld veroverende: lichtvoetig, sprankelend en verfijnd. Een beetje saai, ook. Is Tides Of Mind, de tweede langspeler van Raymond als Oxia, een ode aan lang vervlogen tijden? Voor een deel wel. En eerlijk is eerlijk: dat was zijn 24 Heures in 2004 eigenlijk ook al.
Toch is deze tweede gelaagder en minder grijpbaar. In de acht jaar tussen z’n eerste en tweede bracht Raymond nummers uit op labels als Kompakt, 8Bits en Goodlife, het label dat hij samen met The Hacker oprichtte. Dat Tides Of Mind verschijnt op InFiné is niet vreemd. Het Franse label heeft voor house die net even anders klinkt. Deze tweede van Raymond is zonder twijfel het meest toegankelijke album dat het label tot nu heeft uitgebracht. ‘Housewife’, waar Miss Kittin haar teksten om een heerlijk diepe housebeat drapeert, is pop die begin deze eeuw ontzettend populair was op de dansvloer. Toch steekt Raymond de scheidslijn tussen verfijnd en ordinair niet over. Hij balanceert op de rand, maar komt nergens in gevaar.
En zo is het eigenlijk negen nummers lang, de korte intro en uitro niet meegerekend. Steeds pakt de Fransman je als luisteraar in met verbluffend eenvoudige melodieën en ritmes die ondanks de minieme veranderingen boeiend blijven. Heeft alles te maken met de textuur en de warmte van de klanken die Raymond produceert. Zijn muziek is als die heerlijke witte wijn op een nog warme zomeravond: drinkt lekker weg en geeft z’n geheim – die diepe afdronk, de smaakverwijzing naar rijpe perzik – pas kwijt wanneer de dronkenschap inzet.
Wat dat betreft is het jammer dat Raymond de pure housenummers op dit album tot driemaal toe onderbreekt door nummers waarin vocalisten een hoofdrol spelen. Hij voorkomt ermee dat de luisteraar gevangen wordt in een roes. En dat is jammer. Zeker ook omdat de vocale nummers die minste zijn op dit album. Juist omdat Raymond zo ontzettend goed is in het maken van ietwat kitscherige house. Luister er ‘Harmonie’ maar op na. Of het naar Air lonkende ‘Sway’. Mooiste nummers? Toch de door piano gedreven ‘Rue Brusherie’ en ‘Latitude’. In dat laatste nummer bouwt Raymond vakkundig op naar een hoogtepunt dat er, uiteraard, nooit komt.
House voor zomerse dansfeestjes op een dakterras hoog boven Nice, Lyon of Cannes.
Opslaan als: house als goede, sprankelende witte wijn.
Meer Oxia: www.oxia-dj.com.
Tides Of Mind van Oxia is verschenen bij InFiné.