De allerbeste UK Garage kwam uit Birmingham.

Politieke statement en een popfestival gaan prima samen. Beide hebben weinig meer van doen met ideologie. Hoe betrokken festivaldirecteur Eric van Eerdenburg (zoals hij vertelde aan 3voor12) ook is, op Lowlands wordt alles pop: hevig, heftig, emotioneel en morgen weer vergeten. Ook het PVV-bashen van Rob Riemen.

Lees verder bij OOR.

‘Hè, ze spelen op echte instrumenten!’, klinkt het verbaasd. De dubstep van Jazzsteppa ging er zaterdagavond goed in bij het publiek van Booch!, het jaarlijkse gratis festival in hartje Heerlen. Met minder bekende bands, maar meer opkomend talent dan afgelopen jaren bevestigt het festival de eigen ambitie: liever trendzetten in plaats van -volgen (foto:  [ o ] luclodder fotografie)

Lees verder bij OOR.

Wil jij zelf audioreporter spelen op Lowlands? Dat kan! Tenminste, als je beschikt over een iPhone of Android-toestel. Met Shoudio maak je je eigen opnames. Van interviews, gesprekken, gezellig geroezemoes bij de eettentjes en, stiekem, van je favoriete act. Die deel je dan weer via Twitter, Facebook en 3FM. Op de website van de radiozender – www.3fm.nl – komt een 3d-versie van de plattegrond van het Lowlands-terrein waarop alle audioreports zijn aangegeven. Ook die van 3FM zelf.

Lees verder bij OOR.

Het krantje lag al in stapels in de kroeg: ‘Dutch Valley’. Zaterdag 13 augustus 2011. ‘Het grootste festival van Nederlandse bodem’. Wie de pagina’s omslaat, komt de namen Kane, Di-Rect en Jan Smit tegen. Maar ook De Jeugd van Tegenwoordig, Bonnie St. Clair en Heideroosjes. En The Scene, Lee Towers en Jacques Herb. Het moment dat Jimi Hendrix op Woodstock ‘The Star Spangled Banner’ door de muzikale blender haalde, ligt ruim veertig jaar achter ons en Jimi zelf trouwens al veertig jaar in zijn graf. Anno 2011 zingen De Toppers Nirvana’s ‘Smells like Teen Spirit’ na. En dat is geinig. Niets anders dan dat.

Voor Gonzo (circus) schreven Peter Bruyn en ik, vanuit Frankfurt-optiek een artikel over de huidige stand van zaken in festivalland. Dat artikel is nu ook online te lezen (met prachtige illustraties van Maarten Donders, zoals hierboven) bij, uiteraard, Frankfurt.

Punk wordt pop. Pop wordt punk. Dat refrein! Auw!

Om jaloers op te worden. Resident Advisor, één van de fijnste internationale webzines over elektronische dansmuziek, maakt nu al ook al documentaires. In Real Scenes trekt RA langs steden die er te doen in het elektronische landschap. Bristol en Detroit passeerden reeds de revue. Welke steden volgen? Is nog niet bekend. En dat is voer voor speculatie. Komen Keulen, Montreal, Glasgow, Luik en Lille langs? Ik hoop van wel. Met dank aan Rob Adema voor de tip.

Real Scenes: Detroit from Resident Advisor on Vimeo.

Real Scenes: Bristol from Resident Advisor on Vimeo.

Vorig jaar nog met ?, nu met !. Booch! heeft een nieuwe organisatie én een nieuwe doelstelling. Onderscheidender en meer aandacht voor nieuwe poptalent, dát moet het popfestival worden. Met het programma dat komend weekend in de binnenstad van Heerlen wordt gepresenteerd is Booch! op de goede weg.

Lees verder bij ZwartGoud.

Popcultuur in Parkstad? Dat is veel hardcore, hiphop en dubstep/drum’n’bass. Die eerste ontstond in de jaren tachtig, samen met en ten dele uit metal, en is nooit meer weggegaan. Ik groeide ermee op, maar heb er zelden over geschreven. Voor OOR ook niet, daar schrijf ik voornamelijk over elektronische muziek. Eerlijk gezegd ben ik niet goed genoeg op de hoogte van de recente ontwikkelingen in hardcore-land. Ja, dat er driftig teruggegrepen wordt op vroeger en op jaren tachtig-metal. Maar dat is niet zo lastig te ontdekken. Kenner Tim Veerwater weet er veel meer van. En dus haal ik het niet in mijn hoofd om een hardcore-album te recenseren voor OOR.

Ook Echoing Silence of an Empty Wall, de nieuwe ep van Phoenix’ Ashes niet. Daar weet Tim vast veel zinnigere dingen over te zeggen. In 2008 bracht de band al een langspeler uit: First Feather Burning. Niet gehoord, maar sindsdien schijnt de band zich enorm ontwikkeld te hebben. Tegenwoordig zijn de vier heren en een dame op een missie. Hardcore is te zeer gaan draaien om uiterlijkheden, zo verklaart de band op MySpace. Niets van dat bij Phoenix’ Ashes.

Wel gebruikt de band een interessante beeldtaal. Echoing Silence of an Empty Wall is gestoken in een jaren zeventig-retro hoes mét doorgehaalde tekst en handgeschreven bijschriften. Ook muzikaal wordt er teruggrepen. Op Alexisonfire, bijvoorbeeld. Op Fugazi natuurlijk (maar daar grijpt Alexisonfire en de hele screamo-scene op terug). Toch komen metalcore-invloeden ook mondjesmaat naar boven. zoals in ‘Headshots in Headlines’, dat uiteindelijk toch behoorlijk melodieus is.

Goede band dat Phoenix’ Ashes? Zeker, en eentje met potentie. De refreintjes op deze ep nestelen zich snel in je hoofd, de combinatie van schreeuwerige en melodieuze zang is goed en de gitaarriffs lekker. Origineel? Nou nee, niet echt. Erg? Nou nee. Een écht eigen stijl komt nog wel. Daarbij komt het vijftal tekstueel interessant uit de hoek. In ‘Andromeda’ wordt er (bewust?) gespeeld met het verleden van de Oostelijke Mijnstreek, waar de band vandaan komt. ‘We are the ashes from which we will rise again, waiting to rewrite the past’. En inderdaad. Los van het verleden komt Phoenix’ Ashes niet. De band zet het rijke hardcore-verleden van de eigen streek immers voort. En dat is goed.

Opslaan als: screamo/posthardcore uit de Oostelijke Mijnstreek (en dan zit ‘t dus goed).
Meer Phoenix’ Ashes: www.phoenixashes.com.

Echoing Silence of an Empty Wall van Phoenix’ Ashes is verschenen in eigen beheer.

Griezelig hoe gemakkelijk ik soms om de tuin te leiden ben. Na het lezen van de recensie van Spinning Plates van Middleman bij nu.nl wist ik het zeker: niet interessant. Want ‘de betere alternatieve hiphop’? Dat zegt en doet me weinig. Natuurlijk, ik had beter moeten weten. Recensent Peter Muijsenberg weet elke plaat compleet anders te omschrijven dan ie klinkt. Althans, in mijn oren.

Eerlijk is eerlijk, een paar van mijn typeringen zijn raak. Zo haalt hij er The Streets bij en rept hij van harde gitaren. Blij dat ik Middleman ook via platenmaatschappij Suburban onder de neus kreeg gedrukt. Want ja, Spinning Plates is een te gek debuutalbum. Middleman heeft potentie om groot te worden. Pendulum en The Qemists gingen de Britten voor.

Met hiphop heeft het gezelschap uit Leeds net zoveel van doen als The Streets. De breakbeat van Karton en Pendulum is beter vergelijksmateriaal. Bands die harde gitaren mengen met explosieve breaks en elektronische baslijnen. En rave, veel rave. En tja, eigenlijk is die vergelijking met Mike Skinner van The Streets ook niet bepaald sterk. Ja, ook hij praat/zingt met een zwaar Brit accent, maar dat doet Eddie Argos van indieband Art Brut ook. Alleen het intieme One Hunderd And Thirteen doet denken aan de oude The Streets. In het te gekke ‘Chipping Away’ klinkt Parklife van Blur door. Daar praat Damon Albarn ook meer dan ie zingt. Kortom, zo apart is de zangstijl van Andy Craven-Griffiths ook weer niet. Eerder typisch Brits.

En dat precies wat Middleman zo goed maakt. Nergens anders werkt de combinatie van gortdroge humor en popmuziek zo goed om een tijdsbeeld te scheppen. Daarbij is Middleman ontzettend nu. Er worden immers lustig elementen en invloeden uit negentig jaren rave, drum’n’bass en begin deze eeuw breakbeat, nu skool breakz en dubstep door elkaar gehusseld. En dan is er natuurlijk die indiebasis. Die maakt Middleman anders dan Pendulum, Karton en The Qemists die trance en harde rock als belangrijke invloed hebben. Komt nog eens bij dat Middleman door die diverse invloeden veel spannender klinkt.

In oktober schijnt Middleman Nederland aan te doen. En ja, Kees van den Berg van poppodium Nieuwe Nor in Heerlen gaat z’n uiterste best doen. Dat is uitstekend nieuws. Weet je, ik plak hieronder gewoon drie, nee vier video’s van de Britten. Die zijn én vermakelijk én de muziek is te gek. Oordeel zelf!

Opslaan als: Indie, breakbreat en Britse branie.

Meer Middleman: www.middleman.co.uk

Spinning Plates van Middleman is verschenen bij Blip Records en wordt in Nederland gedistribueerd door Suburban Records.