‘Een show die de zintuigen prikkelt en alles om je heen doet trillen, inclusief jezelf’. Veel meer is er niet vinden over Positive/Negative van 2 Presidents. Ook niet op internet. Komende zaterdagnacht vindt de première van het, eh, cinematografische project plaats in poppoduim Nieuwe Nor.

Lees verder bij ZwartGoud.

De beste hardcore-band ooit, Agnostic Front, komt naar Aken. Reden genoeg voor een persoonlijk portret, waarvan delen ooit verschenen in webzine cut-up, bij ZwartGoud.

Lees verder bij ZwartGoud.

Voor OOR zette ik twintig dancehits uit Berlijn op rij. Aanleiding? Mijn interview met Paul Kalkbrenner in de nieuwe papieren uitgave van het blad.

De twintig hits? Vind je op Spotify.

Ruim twee jaar van plan en begin september écht van start: mijn ‘Parkstad popstad’-project. Dat is nog slechts een werktitel. Een goede naam heb ik nog niet. Komt wel. Toch ga ik begin september, om precies te zijn op de eerste van die maand van start.

Afgelopen week vroeg Maurice Hermans me om bij te dragen aan de derde Kr!mplezing die jaarlijks in Parkstad wordt georganiseerd door NEIMED en Cultura Nova. Uitgangspunt van de lezing is de rol die cultuur speelt in stedelijke vernieuwing. Dit jaar staat popcultuur centraal.

Verhalenverteller Dave Haslam, DJ en journalist, komt langs om uit de doeken te doen welke rol popmuziek heeft gespeeld in de transformatie van zijn stad, Manchester, van deprimerende stad tot vitale metropool. Ik, op mijn buurt neem de rol van popmuziek in de regio Parkstad onder de loep. Die is te weinig zichtbaar. Onlangs nog sprak ik in Amsterdam een student, uit Hoorn notabene, die me precies wist te vertellen waar Smiley’s in Brunssum lag. Was ie al een paar keer geweest. “Zonde dat de zaal niet meer bestaat. Te gekke plek voor harde gitaarmuziek.” Heavy Metal-club Sheltur in Brunssum speelde in de jaren tachtig een bovenregionale functie. Femina en Inpoet hebben hun stempel gedrukt op muziekcultuur in Heerlen.

Enfin, verhalen over de regio genoeg. Opgeschreven zijn ze nooit. Afgelopen woensdag ontvouwde ik mijn ouders het plan om die eens op te gaan schrijven. Een paar minuten later zaten ze achter de computer, op zoek naar informatie over The Scorpions, de Britse, die altijd speelden in club Manuela op Nieuw Einde. Binnen een half uur vlogen de namen van bands, danscafés en gelegenheidsorkesten uit de jaren zestig me om de oren.

Vanaf één september ga ik ze in kaart brengen en ze bijhouden op een aparte blog, om uiteindelijk te komen tot een aardig overzicht van de geschiedenis van popcultuur in de regio Parkstad, of Oostelijke Mijnstreek zo je wilt. Met dank aan Maurice dus voor het versnellen van de start van het project.

Enige probleem? Ik heb nog geen goede naam. Heb jij een idee? Of wil je ook je verhaal kwijt? Neem alsjeblieft contact op. Zonder de hulp van (voormalig) popminnend oostelijk zuid-Limburg geen goed eindresultaat.

De 3e NEIMED Kr!mplezing, From the darkness of Joy Division to the boosterism of urban regeneration, vindt donderdag één september plaats in de voormalige pompgebouwen in Schutterpark, Brunssum. Meer info bij VanMeerNaarBeter.

Langzaam maar zeker begint Google + te lopen. Steeds meer vrienden, bekenden en collega’s melden zich en de kracht begint zich te tonen. Een van de zaken die Google + voor heeft op Facebook is dat het netwerk nog geen ‘kleur’ heeft. En dus blijven de berichten niet beperkt tot amusement. Erwin Blom postte vandaag een lang stuk over hyperlokale journalistiek. Prompt ontstond er een discussie die inhoudelijk interessant is. Reacties worden niet afgekapt na 140 tekens zoals bij Twitter. Dat zorgt voor meer inhoud.

Hyperlokale journalistiek heeft al tijden mijn aandacht. Collega Thomas van Aalten experimenteerde er begin vorig jaar mee vanuit de Zuidas van Amsterdam. Bijna een jaar geleden begon ik samen met Harry Prenger en Cynthia Smeets het blog ZwartGoud. Doel? Berichten over cultuur in Parkstad. Oké, redelijk groot gebied met bijna tweehonderd vijftigduizend inwoners, maar toch relatief klein in vergelijking tot de meeste lokale media in Nederland.

In het strategieplan van ZwartGoud neemt de lokale focus een prominente plek in. Essentie? Hyperlokale journalistiek posteert zich op het raakvlak van traditionele journalistiek en burgerjournalistiek. De blogger is er dus en kritische beschouwer en actieve participant. Dat is een lastige combinatie die traditioneel niet bij de rol van journalist past. De journalist moet zich mengen in zijn omgeving. Er deelgenoot van worden, maar toch in zekere mate afstand bewaren. Daarin zit ‘m ook het grote verschil met nieuwsjournalistiek. De hyperlokale journalist duidt het nieuws, is subjectief, is betrokken.

Natuurlijk, ook hyperlokaal nieuws heeft zijn charme en plek. Eerlijk is eerlijk, daar zijn de traditionele, lokale media al best goed in. Objectief nieuws brengen is echter niet meer genoeg. Lokale gemeenschappen vragen om betrokkenheid. Snakken naar verhalen. Mooi voorbeeld is Heerlen Vertelt. een blog waarop verhalen worden verteld uit het verleden door mensen die er destijds bij waren. Het levert niet alleen prachtige verhalen op, ook de reacties van lezers zijn goud waard. Kortom, lokale journalistiek zoals het in mijn ogen hoort.

Erwin Blom steekt op Google + de loftrompet over dichtbij.nl, het initiatief van Bart Brouwers. Dat concept kan mij tot nu toe maar matig boeien. Doorgaans draait het er niet om verhalen, maar om platte nieuwsberichten en het idee dat het vooral om een succesvol, financieel model gaat straalt van het initiatief af. Kan een goed businessmodel inzitten dat geld oplevert, dat zeker. Inhoudelijk vind ik het echter niet interessant. En eerlijk gezegd ook een hyperlokale journalistiek. dichtbij.nl is gewoon ouderwetse nieuwsjournalistiek gericht op een afgebakend gebied.

Niet dat zwartGoud de belofte al waarmaakt. De stukken zijn tot nu toe vaak te traditioneel, te afstandelijk. Van betrokkenheid en een duidelijke, persoonlijke mening is nog te weinig sprake. Komt nog wel. En ook het lokale is opgerekt tot de grotere omgeving. Het zuidelijk deel van Limburg, de euregio, soms zelfs noordelijk Limburg en Eindhoven. Eerlijk is eerlijk, dat vloekt met de strategie. Maar een blog blijft mensenwerk. En, in ons geval, werk van traditionele journalisten.

In het meest gunstige geval schuiven die op richting blogger. We zijn dat eigenlijk aan onze stand verplicht. Parkstad is een regio waar volop met nieuwe vormen van journalistiek wordt geëxperimenteerd. Heerlen Vertelt noemde ik al. Het Limburgs Dagblad en lokale omroep L1 gooiden al hoge ogen met het prachtige multimediale project Mijn Heilust. Binnenkort bestaat ZwartGoud een jaar en met inmiddels vijfduizend unieke lezers per maand – zonder reclame en volledig draaiend op vrijwilligers – mogen we niet klagen. De praktijk van de hyperlokale journalistiek verder verkennen? Dat is een mooie eerste doelstelling voor het tweede jaar.

Oh ja, deze post is geschreven en online gezet op m’n iPad.

Dat zie je in Nederland nog niet zo snel gebeuren: OOR en Kink FM die een prijsvraag uitschrijven voor het beste protestlied van Nederland. Bij onze oosterburen sloegen Spex en en Byte.FM de handen ineen. Winnaar? Het prachtige Festung Europa van Brockdorff Klang Labor.

Lees verder bij OOR.

Vernoemd naar de fameuze dansvloerkraker van Märtini Brös. uit 2002 pikt Dance Like It Is O.K. op onregelmatige basis de krenten uit de elektronische muziekpap. Meubilair aan de kant, schoenen uit en dansen maar! Schuifelen mag ook. In deze eerste editie voor OOR – voorheen scheef ik ‘m voor cut-up – aandacht voor Chagall en Bronstibock, Jazzsteppa, Individualism en de Transnational Dubstep-compilatie.

Lees en luister verder bij OOR.