Pas nu ontdekt: ‘Everything You Are’ van het Hasseltse duo Mon-O-Phone. En dat is dan nog niet eens het beste nummer van de twee. Binnenkort hier en op de website van Gonzo (circus) meer over dit getalenteerde duo.

Update: mijn stukje over Mon-o-Phone is inmiddels bij Gonzo (circus) te vinden.

“Jullie zijn allemaal uitgenodigd in mijn appartement in Berlijn”, grapt Jaimi Faulkner terwijl hij snel en routineus zijn gitaar stemt. Bedoelt ie niet serieus, natuurlijk. Maar die ontwapenende glimlach doet anders vermoeden. Onschuldig en authentiek. Dát is de Australische singersongwriter. Gisteravond speelde hij in cultuurcentrum Patronaat in Heerlen, overmorgen staat hij in het voorprogramma van Rory Block in Parkstad Limburg Theater Heerlen.

Lees verder bij Zwart Goud.

In december 2009 interviewde ik de jonge muziekgek en vinylverzamelaar Yorick van Norden voor OOR. Hij raakte maar niet uitgepraat over de opnames met zijn band, The Hype. Natuurlijk moest ik in zijn bovenwoning in centrum Haarlem naar wat fragmenten luisteren. En ja, klonk goed. Traditioneel ook. Yorick zweert bij rinkelende gitaren, lekkere melodieën en refreintjes om bij weg te dromen.

De eerste single van het debuutalbum is precies wat ik van Yorick en The hype verwachtte. Denk Beatles, Byrds en Beach Boys. Zomers, maar ook ideaal voor deze prachtige herfst. Doet me en passant denken aan de plek waar ik met dit weer zou zijn wanneer ik nog in Haarlem had gewoond: het strand (dat in de herfst, winter en lente stiekem véél mooier is dan in de zomer).

“Kump goot!” heet het elke vrijdag op de supporterssites van Fortuna Sittard. Maar het komt niet goed. Ook afgelopen vrijdagavond niet. In Roosendaal werd met 3-1 van de plaatselijke voetbalclub RBC verloren. De zevende verliespartij dit seizoen. Met twee punten staat Fortuna achttiende. Stijf onderaan.

Lees verder bij Zwart Goud.

Zalvende ritmes, opgeknipte ritmes, glitch. Ja, met een beetje fantasie klinkt Ardour van Teebs als een mix van Flying Lotus en Burial. Mtendere Mandow, die achter het alias Teebs schuilgaat, groeide op in New York, bekwaamde zich er in de visuele kunsten en verkaste een paar jaar geleden naar Los Angeles. Daar raakte hij besmet met het muziekvirus. Een goede zaak, zo is te horen én zien (hij ontwierp zijn hoes zelf) op dit langspeeldebuut voor Brainfeeder. Precies ja, het label van Flying Lotus.

Het is eenvoudig om zijn ‘wonky’ stijl te koppelen aan die van Gaslamp Killer en Lorn, andere producers die Flying Lotus inmiddels om zich heen heeft verzameld. En ja, er zijn overeenkomsten. De benadering van Teebs is in ieder geval een stuk lichter dan die van zijn genregenoten. De lo-fi hiphop op Ardour is breekbaar, onvast, hypnotiserend maar altijd positief. Dat schurende laagje dat bij Burial zorgt voor een vervreemdend gevoel ontbreekt. Maakt de muziek er overigens niet minder prachtig om. Ardour is een soundtrack voor een betere wereld. En ja, dat is de kracht van dit debuut: tijdens het luisteren geloof je daar heilig in. Dé reden voor Flying Lotus om Teebs op z’n label te laten debuteren: ‘Teebs music sounds like an island vacation. The way Avatar looks.’

In die film blijkt overigens niets wat het lijkt. Geldt vast ook voor die paradijselijke glitchpop van Teebs. Bij Eskmo – vernoemd naar het LA-gezelschap The Residents – is dat meteen duidelijk. Die iets noordelijker – in San Francisco -woonachtige landgenoot van Mandow klinkt altijd verontrustend. Al klinkt Brendan Angelides tegenwoordig een stuk toegankelijker dan in het verleden. Rauwe dubstep heeft plaatsgemaakt voor een allegaartje van stotterende ritmes, diepe bassen, repetitieve vocalen en glitch. Minder toegankelijk dan de etherische melodieën van Teebs, maar beslist gemakkelijker te verhapstukken dan de soms driftig buiten de lijntjes kleurende Flying Lotus. In het beslist funky ‘The Melody’ is bijvoorbeeld de soul van Brit Jamie Lidell niet ver weg. Kortom, muziek die perfect past in de urbane smeltkroes die Brainfeeder steeds meer begint te worden. Al komt zijn titelloze langspeeldebuut uit op het Britse Ninja Tune.

Er broeit iets in Californië. Muziek die doet denken aan die trage, experimentele hiphop uit de jaren negentig. En ook ideologisch is er een link. Ook headz, want zo werd het genre destijds genoemd, was ideale ontsnappingsmuziek. Al klinkt die vlucht tegenwoordig een stuk minder donker.

Luister naar Wind Loop van Teebs:

Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.

Luister naar The Melody van Eskmo:

Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.

Opslaan als: ach, laten we het gewoon maar wonky noemen (die Amerikanen toch…).
Meer Eskmo en Teebs: www.myspace.com/eskmo en www.myspace.com/teeeb

Ardour van Teebs en Eskmo van Eskmo zijn in Nederland verschenen bij PIAS.

Boven de dertig, al een half leven actief in de dancescene en nu pas debuteren? Dat overkwam Jean-Pierre van der Leeuw en Joep lemmens. Begin dit jaar bracht het duo als Morning Factory (vrij naar een track van Ron Trent en Chez Damier) een eerste EP uit, Forgotten Moments op het Keulse platenlabel Yore. Dat zorgde voor een lovende recensie én interview in het Duitse tijdschrift De:Bug.

Nu is er Dazin’, twee schijven vinyl, op 20:20 Vision uit Leeds. En een derde release op Yore zit er aan te komen. Dat laat debuteren heeft zo z’n voordelen. Van der Leeuw en Lemmens kennen inmiddels het klappen van de zweep, hoorden meer dansmuziek dan ze ooit nog kunnen maken. Dat de twee oor hebben voor goede muziek, bewijst het verleden. Er werd gewerkt bij Outland Records in Maastricht en Rare Records in Eindhoven en talloze feesten georganiseerd in Maastricht. In de befaamde club Nightlive bijvoorbeeld, de tot kerk omgebouwde discotheek in hartje Maastricht die sinds 2006 dicht is.

Waar het duo op Forgotten Moments vooral lonkt naar Chicago en Detroit, daar kruipt Morning Factory op Dazin’ wat meer uit de schulp. Al zijn beide steden ook nu niet ver weg. Toch zijn de discocitaten niet te negeren. ‘Bouncin’ Moog’ laat synthesizerritmes dansen zoals Giorgio Moroder het heeft bedoeld. Afsluiter ‘Dedication’ mengt Detroittechno en discosoul losjes door elkaar. De kracht van de nummers zit ‘m vooral in het vrijwel samenvallen van melodie en ritmiek. Die laatste bijt zich vanaf de eerste seconde vast in de arrangementen en laat niet meer los. Het resultaat? Dromerige, afstandelijke maar óók fysieke, dansbare muziek.

Niet bepaald stijlvast dus, die twee van Morning Factory. En dat is precies de bedoeling, menen Van der Leeuw en Lemmens. Voor het Heerlense duo is alles disco. En nee, daarmee bedoelen ze niet de streng afgebakende muziekstijl. Voor Morning Factory is disco een gevoel, een levensstijl. Wie wil weten hoe dat klinkt? Hieronder is Dazin’ in z’n geheel te beluisteren.

Luister naar Dazin’ EP van Morning Factory:

Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.

Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.

Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.

Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.

Opslaan als: disco in de ruimste zin van het woord.
Meer Morning Factory: myspace.com/morningfactory

Berlijn kan hoog en laag springen, maar Keulen blijft dé dance-stad. Nieuwste argument? Kilimanjaro, het nieuwe album van Superpitcher. Wederom de perfecte mix van pop en dance. Ach, oordeel zelf en kijk naar de door filmmaker Marco dos Santos gemaakte stemmige videoclip voor ‘Rabbits in a hurry’.

SUPERPITCHER “RABBITS IN A HURRY” OFFICIAL VIDEO from Marco Dos Santos on Vimeo.

De enige échte rockstad van Nederland? Eindhoven. Het predikaat achtervolgt de Lichtstad al sinds begin jaren negentig. De eerste golf rockbands werd aangevoerd door Alabama Kids en 35007. Hun geluid? Zompig, melodieus, rauw en – in het geval van 35007 – psychedelisch. Begin deze eeuw wordt Eindhoven Rockcity weer van stal gehaald. Nu om uiteenlopende bands als 7Zuma7, Suimasen en Peter Pan Speedrock te omschrijven.

En ja, nu is er een lichting rockers die onder aanvoering van onder andere Joep van Son in allerlei incarnaties van zich doen spreken. Als Airbus, Foam of The Very Sexuals, bijvoorbeeld. Voor de komende tijd staat nieuw werk van Nikoo en Sugarettes op stapel. En dat is goed nieuws. Verdomde goed nieuws, zelfs. Beide bands gooiden immers hoge ogen met hun eerste ep’s. En ja, klinken precies als die typische Eindhoven Rockcity-sound van pakweg twintig jaar geleden: zompig, melodieus en rauw.

Luister hieronder naar het prachtige ‘Mornings’ – zo uit de studio, eh, meegekregen – en begrijp wat ik bedoel. Hoor ik daar Throwing Muses? Jesus & Mary Chain? Ride? Dinosaur Jr? Ja! Allemaal! Samengebald in twee minuten popplezier. En toch klinkt het onmiskenbaar als Nikoo. Uit Eindhoven Rockcity, dus. En is dat niet Gwendolien Douglas van AC Bergheimer op zang? Precies, ja.

Kortom, breekbare, gruizende rammelpop om verliefd op te worden. En het wordt nog beter: ‘Mornings’ is niet alleen. Nikoo heeft momenteel de tenten opgeslagen in Studio 58 te Eindhoven. Gwendolien Douglas, Pim vd Werken en Mariska Louman lopen er rond. Tien schetsideetjes zijn inmiddels in ieder een half uur uitgewerkt tot nog meer poppareltjes. En ja, die klinken net zo lekker als onderstaand voorproefje. Over drie weken, uiterlijk vier, is het tweede Nikoo-album Friends & Family een feit.

Van Son is inmiddels overmoedig geworden van zoveel creativiteit. ‘In februari of maart staan weer opnames gepland voor het derde Nikoo-album. We houden de snelheid er in. dit zijn eigenlijk onze eigen Desert Sessions’, grinnikt hij. En ja hoor: na de Nikoo-sessies wordt Studio 58 omgebouwd tot opnamestudio voor de nieuwe Sugarettes. Over Eindhoven Rockcity gesproken.

Luister naar ‘Mornings’ van Nikoo:

Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.

Opslaan als: Eindhoven Rockcity, old school indie-pastiche om van te houden.
Meer Nikoo: www.nikoo.nu.

Tja, dan kun je nog zo vaak ‘oi’ roepen. Het kersverse kabinet met CDA, VVD en gedoogsteun van PVV doet het niet voor de gewone man en vrouw. Hoe vaak Geert Wilders het ook over Henk en Ingrid heeft. De gezondheidszorg blijft bagger, de scholen kenniseconomie onwaardig en de elite – links of rechts – machtig als altijd.

Nee, blue collar-rockers als Agnostic Front weten het al sinds de opkomst van de popcultuur in de jaren zestig van de vorige eeuw: vertrouw alleen je eigen klasse. Waarvan acte. Zondagclip #14 is alvast een cadeau aan de échte Nederlanders die over een half jaar door beginnen te krijgen dat ze wéér genaaid zijn. Nu eens niet door de linkse elite, maar door opportunistische handelaren in gevoel. Of hetzelfde proces daarna weer in werking wordt gesteld? Zeker weten. Politiek draait immers niet meer om moraal, maar om de centen.

Een welgemeend ‘oi’ dus aan alle Henk en Ingrids van deze wereld. Niet Wilders maar jullie zullen worden gekruisigd in naam van het beschavingsideaal van de elite.