theoploeg.net.

Harmonics and Oscillators staat er in de bio die Alix Perez heeft toegevoegd aan zijn Twitteraccount. Ludiek, natuurlijk. Het muzikale spectrum dat Perez op 1984 laat horen is uiterst divers, maar is terug te voeren op die twee begrippen. Harmonie is de basis, oscillatoren de basis van elektronische muziek zoals we die nu kennen. Voilà, de essentie van Alix Perez: historie en vernieuwing gaan bij hem hand in hand.

Onvergeeflijk dus dat ik zijn album 1984 heb gemist. Maanden lag de promo – het album is midden oktober verschenen – op mijn stapel ‘te luisteren nieuwe muziek’. De opheffingsperikelen rond cut-up slokten te veel tijd op om bij te blijven. Gelukkig heb ik het album van de in Londen woonachtige Belg uiteindelijk toch ontdekt. Want, mijn god, wat is 1984 een prachtig album.

Goed, Alix Perez dus. Volgens ATM een van de ‘leaders of the nu skool’ van drum&bass. Dat genre volg ik sinds begin deze eeuw niet meer. Het geluid van Bad Company werd te dominant. En tja, dat is niet de drum&bass die ik interessant vind. Als drum&bass zich sinds 2005 zo ontwikkeld heeft als Perez op 1984 laat horen, dan ben ik met terugwerkende fan. Een hele nieuwe wereld te ontdekken dus.

Vooralsnog houd ik het bij 1984. Geen pure drum&bass, overigens. Meer een amalgaam van stijlen. Dubstep, UK garage, triphop, hiphop, ambient. Alles komt voorbij, maar, en dat is zo speciaal aan het werk van Alix Perez, anders dan je gewend bent. Het prachtige Forsaken is daarvan het beste voorbeeld. Gloedvolle UK garage die dicht tegen intelligent drum&bass aanschurkt mét warme vocalen en stijlvol terugtrekkende melodielijn. Die laatste zorgt ervoor dat het nummer schuurt, ondanks de vrolijke noot. In één woord gewéldig!

En zo staan er meer parels op 1984. De scifi-triphop met Ursula Rucker op zang bijvoorbeeld of de rauwe techhop met Yungun. Klinkt fantastisch én anders. Ook de drum&bass-exercities van de Belg zijn lastig te omschrijven. Alsof Burial en Source Direct samen de studio onveilig maken, komt het dichtst in de buurt. Al vergeet ik dan voor het gemak de knap in de muziek verweven invloeden uit intelligent dance music.

Wat dat betreft is Alix Perez en vernieuwer. Zijn muziek schuurt, knarst, maar heeft ook dat typische utopische geluid van drum&bass tien jaar geleden. Het komt allemaal goed, dat idee. Knap husselt hij dubstep, idm en negentiger jaren drum&bass door elkaar. Wanneer 1984 was uitgekomen op Warp of Hyperdub in plaats van Shogun? Was dit album vast in veel jaarlijstjes van critici verschenen. Ook in dat van mij.

Links:
www.myspace.com/alixperez
twitter.com/ALIXPEREZ