Zelden was het landschap voor de elektronische dansmuziek zo ontoegankelijk als nu. Stijlen, stromingen en artiesten buitelen over elkaar heen. De ene dj na de andere kroont zichzelf tot dancekeizer. De media zien eendagsvliegen aan voor belangrijker vernieuwers. Puristen schreeuwen om het hardst dat het eigen muzikale hokje ‘t beste is. Tja, probeer dan, als dancefestival, de vinger maar eens aan de pols te houden. 5 days off waagt een dappere poging.

Geen onverdienstelijke ook. Ga er maar aan staan: heb je aan het begin van het jaar eindelijk je programma rond, komen oudgedienden Laurent Garnier en Hell (Helmut Geier, vroeger bekend als DJ Hell) met fantastische albums op de proppen. Die hadden er dus óók moeten staan. Gemiste kans, dat zeker. Aan de andere kant mogen de flessen mousserende witte wijn koel worden gezet. Op woensdag kruipt The Field mét band op het podium van de Melkweg om de zomer officieel in te luiden. Zijn onlangs verschenen tweede album Yesterday And Today is óók een van de beste dancereleases van het jaar. Dat betekent zijdezachte melodieën en uitwaaierende synthpartijen waarop het prima schuifelen is. Mét een glas witte wijn in de hand. En Alex Willner – The Field dus – staat er mooi wel, daar op het podium van 5 days off. 

En zo schiet 5 days off dit jaar vaker in de roos en bevestigt daarmee zijn status als blauwdruk van de dancecultuur. Al zijn de scherpe randjes behoedzaam afgevijld. Erg? Nee hoor. Tijdens de eerste editie van de kleine broer van het Gentse 10 days off in 2001 lag de Amsterdamse dancecultuur op z’n gat. De stad had afscheid genomen van clubs en podia als Roxy, Graansilo, Vrieshuis Amerika en Mazzo. Van een clubcultuur was nauwelijks nog sprake, laat staan een gezonde. Die situatie is anno 2009 heel anders. Studio 80, Trouw, Sugar Factory, Club 8 en oudgediende OCII – om er maar een paar te noemen – staan tegenwoordig borg voor het zicht- en hoorbaar maken van spannende en vernieuwende dance. De scherpe randjes dus.

Dat geeft 5 days off de mogelijkheid om zich meer te richten op gevestigde namen. Soul- en breakbeatadept Jamie Lidell bijvoorbeeld, staat op de eerste dag in de nieuwe grote zaal van de Melkweg. Een dag later zet Simian Mobile Disco Paradiso op z’n kop. Op de zondagnacht, de laatste van het festival, mag Richie Hawtin zijn minimalevangelie prediken. Redelijk vers electropoptalent Santigold opent het festival, maar stond vorig jaar eigenlijk ook al in de planning. Als Santogold. Toen moest zij verstek laten gaan. Aan de frontlinie van de dance kiest 5 days off voor zekerheid. Geen Neil Landstrumm, Rob Sparx en Martyn. Dubstepproducers die zich niets gelegen laten liggen aan hokjes en dubstep vrijelijk mengen met andere popmuziek. Wel Skream en Benga, de kopstukken uit het genre. Altijd goed, natuurlijk. Op de technoavond is Rotterdammer Joris Voorn de belangrijkste naam. Een zekerheidje. Lokaal talent Tom Trago zorgt eerder op die avond voor de vernieuwing. Zijn mix van house, disco en techno is de moeite meer dan waard. 

Over disco en house gesproken: dat zijn de genres waarin momenteel de spannendste dingen gebeuren. Het tempo gaat er rap naar beneden – ligt gemiddeld al op 110 tot 120 bpm – en in steden als Berlijn, Keulen, Gent, Brussel en Oslo wordt daarop zonder problemen gedanst. Lastig voor ons Nederlanders, we zijn immers gewend aan een relatief hoog tempo. Daarop kun je nog goed verbloemen dat je eigenlijk geen tempo kan houden. Geen nood, The Field verzorgt een workshop waarin tijdens het rustig dansen ook nog eens genipt moet worden aan de koele witte wijn. Wordt niet gemakkelijk, al hoef je je enkel te laten leiden door de prachtige ambienthouse, schatplichtig aan pionier Gas, van de Zweed. Voor wie niet wil letten op danstechniek, biedt 5 days off een aantal fijne mogelijkheden. Op zaterdag mag er uitgelaten gesprongen en geschreeuwd worden op de electrorock/pop van Dr. Lektroluv, Waxdolls, Nid & Sancy en The Subs. Op vrijdag is gek doen verplicht bij De Jeugd van Tegenwoordig en Le Le. En voor wie er dan nog geen genoeg van heeft: zondag draait Daniel Haaksman baile funk van het universum. Daar is het uitstekend op kontschudden.

Weinig rafelranden dus dit jaar? Klopt. Maar erg is dat niet. 5 days off biedt een dwarsdoorsnede van de hedendaagse dancecultuur. Voor elk wat wils dus. Ook voor de echte danceconnaisseur. Al is het even zoeken. 

Deze voorbeschouwing zou eigenlijk verschijnen in het door Glamcult gemaakte programmaboekje van 5 days off.