Klinkt als een futuristisch manifest. En ach, dat is goed. Er wordt anno 2009 te weinig gedroomd van een maakbare toekomst. Had ik ‘t  vanmiddag toevallig nog met Thomas van Aalten over. Maar goed, morgen vertrek ik naar Eutropolis om er de creatieve sector aan het woord te laten. En ze de blik op elkaar te laten richten in plaats van op het verre westen.

Ach, vanuit Haarlem is het gemakkelijk kritiek leveren op de creatieve sector in Limburg. Toen ik er zelf woonde, zag ik de potentie van de regio ook niet. Weg wilde ik. Zo snel mogelijk. Naar Amsterdam. Goed, tijden veranderen. Amsterdam is inmiddels veranderd in een ingedutte provinciestad waar de ‘underground’ bijeenkomt in tot in detail gestylde clubs waar niets aan het toeval is overgelaten. Een scheur in de muur hier, wat afbladderende verf daar. Als spijkerbroeken waar de fabrikant alvast gaten en slijtageplekken in heeft gemaakt. Allemaal precies drie centimeter van elkaar. Dát Amsterdam is geen partij voor Eutropolis. Het spannende gebied tussen Luik, Hasselt, Sittard, Aken, Heerlen en Maastricht. Een gebied vol tegenstellingen, spanningen, taalverschillen, cultuurverschillen. 

Daarbij: vanuit Heerlen rij je in een kleine driekwartier naar Keulen. Een metropool om de hoek, dus. Dat schept mogelijkheden. Daarbij is het mijn verleden nog altijd niet helemaal verwerkt en heeft de uitloop en vergrijzing in de regio gezorgd voor een huizenoverschot. Kansen te over dus. Nu is de creatieve industrie aan zet.

Het door Driezesnul en Zachte G georganiseerde Let’s Get Physical is daarmee niet zomaar een dag voor en door creatief Limburg. Het kan een aanzet zijn voor het ontwaken van de potentie die de regio heeft. Aan mij zal het niet liggen.