Klinkt als een futuristisch manifest. En ach, dat is goed. Er wordt anno 2009 te weinig gedroomd van een maakbare toekomst. Had ik ‘t  vanmiddag toevallig nog met Thomas van Aalten over. Maar goed, morgen vertrek ik naar Eutropolis om er de creatieve sector aan het woord te laten. En ze de blik op elkaar te laten richten in plaats van op het verre westen.

Ach, vanuit Haarlem is het gemakkelijk kritiek leveren op de creatieve sector in Limburg. Toen ik er zelf woonde, zag ik de potentie van de regio ook niet. Weg wilde ik. Zo snel mogelijk. Naar Amsterdam. Goed, tijden veranderen. Amsterdam is inmiddels veranderd in een ingedutte provinciestad waar de ‘underground’ bijeenkomt in tot in detail gestylde clubs waar niets aan het toeval is overgelaten. Een scheur in de muur hier, wat afbladderende verf daar. Als spijkerbroeken waar de fabrikant alvast gaten en slijtageplekken in heeft gemaakt. Allemaal precies drie centimeter van elkaar. Dát Amsterdam is geen partij voor Eutropolis. Het spannende gebied tussen Luik, Hasselt, Sittard, Aken, Heerlen en Maastricht. Een gebied vol tegenstellingen, spanningen, taalverschillen, cultuurverschillen. 

Daarbij: vanuit Heerlen rij je in een kleine driekwartier naar Keulen. Een metropool om de hoek, dus. Dat schept mogelijkheden. Daarbij is het mijn verleden nog altijd niet helemaal verwerkt en heeft de uitloop en vergrijzing in de regio gezorgd voor een huizenoverschot. Kansen te over dus. Nu is de creatieve industrie aan zet.

Het door Driezesnul en Zachte G georganiseerde Let’s Get Physical is daarmee niet zomaar een dag voor en door creatief Limburg. Het kan een aanzet zijn voor het ontwaken van de potentie die de regio heeft. Aan mij zal het niet liggen.

Het kan verkeren. Vorige maand was Sporting Limburg onafwendbaar, nu presteert Fortuna Sittard beter dan ooit en is er grote kans op het behouden van de voetbalproflicentie. Dat terwijl die andere fusiepartner, Roda JC, steeds dieper in de degratiezorgen wordt gedrukt.

Tja, blijkbaar verlamt de strijd om degradatie de mannen in Kerkrade. Gezien de spelers die er rondlopen in het Parkstad Limburg Stadion is verliezen van Willem II een doodzonde. Roda kan de Tilburgers hebben. Op alle fronten. Klinkt misschien gek, maar dit gun ik de grote aartsrivaal niet. Goed, wellicht spelen Fortuna en Roda volgend seizoen weer tegen elkaar. Dat is prachtig. Uiteraard. Maar Roda – nog nooit gedegradeerd uit de eredivisie – hoort niet in de Jupiler League. Toch maar hopen dat de zuiderburen volgende week Feyenoord in De Kuip verschalken.

Wel heel fijn: het arrogante Ajax krijgt de deksel op de neus van Sparta. En, uiteraard, Fortuna rolt MVV – nu dé grote concurrent – op met 3 – 2. Het winnende doelpunt werd notabene gescoord door Danny Scheurs, de aanvaller die vorig jaar overbodig bleek in Maastricht. Niets mooier dan een derby winnen. Fortuna klimt ermee naar de vijftiende plaats. Niet onverdienstelijk gezien de problemen die de club en de selectie dit seizoen hebben doorgemaakt.

Ondertussen is Trots Op Fortuna (TOF), een groep supporters die de noodlijdende club financieel willen redden, druk bezig met het gezond maken van de club. Dat schijnt aardig te lukken. Terecht. Fortuna hoort in het Nederlandse profvoetbal thuis. Alleen de rij van spelers die er de jeugdopleiding doorliepen en er doorbraken is een goede reden: Van Bommel, Hofland, Bouma, Ricksen, Hesp. Das toch een aardig rijtje. Komt nog eens bij dat Limburg de bakermat van het moderne Nederlandse profvoetbal ligt. In de tijd dat Ajax, Feyenoord en PSV met moeite een elftal op de been kregen, trokken Fortuna 54, Sittardia en Limburgia door Europa op zoek naar prijzengeld. De ene week Real Madrid, de andere Benfica. Dat was voetbal in Limburg in de jaren vijftig. 

Goed, geschiedenis biedt geen kansen voor de toekomst. Maar dat Fortuna behouden blijft voor het profvoetbal? Ik hoop het. Misschien toch maar een seizoenskaart aanschaffen. Al is het lastig om op vrijdagavond in het lelijkste stadion van Nederland neer te strijken met Haarlem als woonplaats. Tja.