ONDER CONSTRUCTIE
Net nieuw, dit domein theoploeg.net. En dus nog onder constructie. Niet alles werkt zoals het moet werken. Niet alles ziet eruit zoals het eruit moet zien. Nog even geduld dus.
Net nieuw, dit domein theoploeg.net. En dus nog onder constructie. Niet alles werkt zoals het moet werken. Niet alles ziet eruit zoals het eruit moet zien. Nog even geduld dus.
Vanaf vandaag vullen cut-up.collega Saskia Hoogerhuis en ik de blog Koffie en Cola.
Een omschrijving?
‘Koffie en cola. Dát wordt op de redactie van webzine cut-up geschonken. Gaat goed samen. Heel goed, zelfs. Beide drankjes staan voor het eigenwijze en onverzettelijke karakter van de journalistieke disciplines die er de strijd met elkaar aan gaan. Het zware en bittere van het geschreven woord tegenover het sprankelende, zoete van het beeld. De winnaar? Het webzine als geheel. Beeld en tekst vullen elkaar immers prima aan. Koffie en cola ook, overigens. Niet voor niets barsten beide drankjes van de cafeïne.
Op deze blog maken beeldredactrice en fotografe Saskia Hoogerhuis en hoofdredacteur Theo Ploeg nogmaals dankbaar gebruik van de symbiotische relatie tussen de twee disciplines. Regelmatig publiceren ze een foto én een stuk tekst. Het beeld symboliseert – een representatie van – de alledaagse werkelijkheid. De tekst reageert op een recent nieuwsfeit of andere uiting in de media, de medialisering van die alledaagse werkelijkheid. Tekst en beeld hebben geen directe relatie met elkaar. Wedden dat er – onder het genot van een goede espresso of koud glas cola – toch altijd een verband is te leggen?’
Veel kijk- en leesplezier.
Maanden geleden is het. In februari deed ik er twee. Met Junkie XL en Underworld. Op 23 februari eentje met Miss Kitten. In de stad der liefde. Al betuigde ik die dag de liefde aan iemand anders. Nee, sinds ik schrijf is de tijd tussen twee interviews nog nooit zo groot geweest. Gisteren sprak ik Bobby Gillespie, frontman van Primal Scream. Mijn eerste interview in maanden dus. Nooit verwacht dat ik het zo zou missen, dat interviewen. Niet zozeer om het interviewen zelf, al is een gesprek met Bobby altijd amusant. Nee, wat ik heb gemist is de opwinding voor en na het interview. Tijdens de voorbereiding werkt mijn brein op volle toeren. Leg ik (muzikale) verbanden die ik normaal gesproken over het hoofd zou zien, draai ik muziek die al tijden in vergetelheid was geraakt. Na een interview is er de kortstondige liefde voor de muziek waarover mijn gesprekspartner en ik hebben gesproken.
In het geval van Bobby Gillespie protopunk en -hardrock. In eerste instantie betrof het MC5, waarmee Primal Scream vorige maand het podium deelde, en Hawkwind, waarvan de Schotse band het krachtige Urban Guerrilla als gratis nummer op internet aanbiedt. In de trein en later thuis werkte de associatiemachine in mijn hoofd op volle toeren. In extreem-versimpelde versie: van Hawkwind naar Motörhead, van Motörhead naar NWoBHM en, met hulp van de referenties op YouTube, naar de zeventiger jaren-rock van UFO, Scorpions en Thin Lizzy. En tja, Thin Lizzy is voor mijn Phil Lynott en John Sykes. Met die laatste is de cirkel weer rond, want terug bij NWoBHM. Lynott was een meester in het schrijven van krachtige liedjes met een vrolijke ondertoon. Toch is zijn mooiste de treurige ballad The Sun Goes Down, terug te vinden op Thunder & Lightning uit 1983. De zwanenzang van de Ierse band. Lynott overleed in 1986 aan de gevolgen van jarenlang drugsgebruik.
Nog steeds een prachtig nummer, dat The Sun Goes Down. Hieronder te zien in een live-uitvoering met Lynott en Sykes. Ik heb plots weer zin om het plan voor het schrijven van een boek over NWoBHM vanuit Nederlands perspectief weer op te pakken. Tja, wat een interview al niet op kan leveren. Moet ik dus toch weer vaker doen.